หลินโม่: “……”
คำบรรยายแบบนี้มันถูกต้องเหรอ? ยาบ้าบออะไรดื่มเข้าไปแล้วกลายเป็นแบบนี้กัน?
【คุณใช้ทุกวิถีทางเพื่อรักษาความสงบ พยายามฝืนฤทธิ์ยาเอาไว้!
แต่พอเห็นคุณหน้านางมารที่กำลังลนลานทำอะไรไม่ถูก คุณก็พุ่งเข้าใส่เธอทันที!】
【ขณะที่คุณหน้านางมารผู้หวาดกลัวกำลังจะตีคุณให้ตาย คุณกลับฝืนใจอดกลั้นเอาไว้ได้อย่างเหลือเชื่อ จนสติกลับคืนมา】
【เมื่อเห็นท่าทางทุกข์ทรมานของคุณ ในที่สุดคุณหน้านางมารก็ใจอ่อน…】
【พอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น คุณรู้สึกอิ่มเอมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่างเปล่าจากส่วนลึกของจิตวิญญาณอย่างบอกไม่ถูก!】
【คุณมองเพดานพลางครุ่นคิด—คนเราเกิดมามีชีวิตอยู่เพื่ออะไรกันแน่?】
หางตาของหลินโม่กระตุกแรง
เดี๋ยวนะ นี่จำลองเรื่องบ้าบออะไรอยู่เนี่ย?
เรื่องแบบนี้เอามาฉายได้ด้วยเหรอ?!
【คุณหน้านางมารที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม เขินอายจนไม่ยอมออกมา พอใจกับคุณมาก!
ในฐานะนางมารบริสุทธิ์ที่พิเศษอย่างยิ่งในหมู่พวกนางมาร ชั่วชีวิตจะมีชายเพียงคนเดียวเท่านั้น!】
【เดิมทีเธอไม่ได้คิดจะให้รางวัลคุณแบบนี้ หากคุณช่วยเธอทดลองยาปรุง เธอวางแผนจะใช้เวทมนตร์เพิ่มพลังให้คุณสักหน่อย!】
【เมื่อรู้ว่าคุณกำลังจะจากไป คุณหน้านางมารจึงมอบรางวัลสูงสุดที่การสอบมรณะอนุญาตให้คุณ—พรจากนางมารบริสุทธิ์!】
【เมื่อได้รับพรนี้แล้ว ในอนาคตหากพบเจอนางมาร ขอเพียงคุณทำตัวดี ๆ พวกเธอก็จะยอมปล่อยคุณไปเพราะเห็นแก่พรจากนางมารบริสุทธิ์!】
【การจำลองสิ้นสุด คะแนน: 100 คะแนน】
【คำประเมิน: คุณใช้สติปัญญาและความพยายามของตัวเอง คว้ารางวัลลับที่มีค่าที่สุดในตัวเลือกบีมาได้! ทำได้เยี่ยม!】
แค่นี้เหรอ?
หลินโม่เงียบงัน
ให้ของพรรค์นี้กับเขาไปจะมีประโยชน์อะไร?
ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการที่สุดคือพลัง! พลัง! และพลังเท่านั้น!
เหลือเวลาอีกประมาณ 4 นาทีก่อนหมดเวลาส่งคำตอบ
ถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครส่งตัวเลือกของตัวเอง
แม้จะรู้สึกผิดต่อคุณหน้านางมารผู้บริสุทธิ์ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นในการจำลองมันเกี่ยวอะไรกับโลกจริงด้วย?
“ตอนนี้ผมต้องหาพลังมาเอาชีวิตรอดก่อน!”
หลินโม่มองตัวเลือกที่เหลืออีกสองข้อ แล้วเลือกข้อที่ต้องหนีผีสาวชุดแดงเป็นเวลา 5 นาที
【เริ่มการจำลอง มีอีกสองคนที่เลือกตัวเลือกซีเหมือนคุณ พวกเขาค่อนข้างมั่นใจในความเร็วของตัวเอง】
【หลังการสอบมรณะเริ่มต้น พวกคุณทั้งสามถูกส่งไปยังหมู่บ้านร้างแห่งหนึ่ง】
【เมื่อเห็นหมู่บ้านเก่าทรุดโทรมและชวนขนลุกโดยรอบ แม้พวกคุณทั้งสามจะร้อนใจ แต่ก็ไม่กล้าบุ่มบ่าม】
【การสอบมรณะแจ้งทิศทางที่ผีสาวชุดแดงอยู่ให้พวกคุณทราบ!】
【เมื่อสัมผัสได้ว่ามีคนเป็นมาถึง อีก 30 วินาทีเธอจะฟื้นขึ้นมาและเริ่มไล่ล่า!】
【เมื่อรู้ทิศทางของผีสาวชุดแดงแล้ว คุณกับผู้เข้าสอบอีกสองคนก็ไม่ลังเล รีบวิ่งออกจากหมู่บ้านทันที!】
【คุณเสนอให้ทั้งสามคนวิ่งแยกกันไปคนละทาง แบบนั้นมีโอกาสรอดครบ 5 นาทีมากที่สุด แต่ผู้เข้าสอบอีกสองคนกลับตามติดคุณแจ】
【คุณขมวดคิ้ว ก่อนจะเข้าใจอย่างรวดเร็วว่าพวกเขาคิดจะทำอะไร】
【คุณหัวเราะเย็นชาในใจ: สองคนนี้คงคิดว่าตัวเองวิ่งเร็วกว่าผมสินะ?
ระหว่างวิ่ง คุณก้มเก็บอะไรบางอย่างขึ้นมายัดไว้ในอกเสื้อ】
【30 วินาทีผ่านไปในพริบตา ผีสาวชุดแดงฟื้นขึ้นมา!
เมื่อเห็นจุดสีแดงที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว คุณกับผู้เข้าสอบอีกสองคนต่างสะดุ้งโหยง】
【เร็ว! เร็วเกินไปแล้ว! ด้วยความเร็วระดับนี้ ผีสาวชุดแดงจะไล่ทันพวกคุณที่วิ่งสุดกำลังภายในเวลาไม่เกิน 3 นาที!】
【พวกคุณวิ่งหนีสุดชีวิต แล้ว 3 นาทีก็ผ่านไปในพริบตา!】
【เมื่อรู้สึกถึงไออาถรรพณ์น่าสะพรึงกลัวที่พุ่งเข้าปะทะจากด้านหลัง ทั้งสามก็หันกลับไปพร้อมกัน และเห็นผีสาวชุดแดงในกระโปรงสีสด ใบหน้าซีดเผือด】
【แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวทำให้พวกคุณทั้งสามขนลุกซู่】
【อีกสองคนสบตากัน ก่อนเร่งฝีเท้าพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาแสยะยิ้มแล้วพูดกับคุณว่า:
“พี่หลินโม่ ขอโทษด้วย แต่พวกเราจะมีชีวิตอยู่ต่อไปพร้อมกับความหวังส่วนของคุณเอง!”】
【พวกเขาชักมีดพับออกมา แล้วไล่ตามคุณเข้ามาทีละก้าว】
【คุณคาดไว้อยู่แล้วว่าพวกเขาจะลงมือ จึงหยิบเศษอิฐที่ซ่อนไว้ในอกเสื้อขว้างใส่คนหนึ่ง】
【เพื่อนร่วมทีมที่ถือมีดพับและเร่งความเร็ววิ่งเข้าหาคุณร้องลั่น ก่อนล้มคะมำลงกับพื้น】
【อีกคนสะดุ้งตกใจ ไม่คิดเลยว่าคุณจะแอบซ่อนก้อนอิฐไว้กับตัว!】
【ผีสาวชุดแดงที่พุ่งเข้ามาจากด้านหลังชะงักไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนเธอก็ไม่คิดว่าจะมีฉากสนุก ๆ ให้ดูแบบนี้ แต่แล้วก็ลอยตรงไปหาผู้เข้าสอบที่ล้มอยู่บนพื้นทันที!】
【คุณนี่มันร้ายจริง ๆ!】
หลินโม่พูดไม่ออก: ผมแค่ชิงลงมือก่อนเท่านั้นเอง
──
【ผู้เข้าสอบที่กำลังดิ้นรนพยายามลุกขึ้นบนพื้น มองผีสาวชุดแดงที่มาหยุดตรงหน้า ใบหน้าซีดขาว】
【เขาคำรามเสียงแหบพร่าว่า “หลินโม่ ต่อให้กลายเป็นผี ฉันก็ไม่มีวันปล่อยแกไป!”】
【จากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องชวนขนหัวลุกดังขึ้นเป็นระลอก】
【คุณกับผู้เข้าสอบอีกคนวิ่งหนีสุดชีวิต】
【แต่ไม่นาน ผีสาวชุดแดงก็ไล่ตามมาทันอีกครั้ง】
【“หลินโม่ เราแยกกันวิ่งเถอะ!” หวังเฉียงตะโกนใส่คุณด้วยความหวาดกลัว
แต่เขาไม่กล้าบุ่มบ่าม กลัวว่าหากวิ่งแยกไปด้านข้าง ผีสาวจะเล็งเขาเป็นคนแรก
คุณที่วิ่งอยู่ข้างหน้าตอบเสียงเย็นชา “ไม่ต้อง แค่ผมวิ่งเร็วกว่าคุณก็พอแล้ว”
ผู้เข้าสอบคนนั้นรู้ว่าคุณยังติดใจเรื่องที่ก่อนหน้านี้เขาคิดจะร่วมมือกับผู้เข้าสอบที่ตายไปแล้ว จึงตั้งใจจะอธิบาย
แต่ยังไม่ทันได้พูด อิฐครึ่งก้อนก็พุ่งเข้าใส่เขาแล้ว!
เพื่อไม่ให้เขาหลบได้ คุณจึงขว้างใส่ลำตัว
เมื่อถูกอัดเข้าที่ท้องขณะกำลังวิ่งสุดแรง เขาก็ร้องโหยหวน ร่างเสียสมดุลทันที กลิ้งไปตามทางขึ้นเขาไกลพอสมควร
“บัดซบ!” เขาสบถ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นแล้ววิ่งต่อ ความเร็วกลับมากกว่าเมื่อครู่เสียอีก
แต่คุณวิ่งนำไปไกลกว่าร้อยเมตรแล้ว!
ไอเย็นยะเยือกสายหนึ่งแผ่ขึ้นจากด้านหลัง
เขาหันกลับไปอย่างแข็งทื่อ แล้วเห็นผีสาวชุดแดงลอยอยู่ด้านหลัง ใบหน้าซีดเผือดเปี่ยมแววเย้ยหยัน แต่ไม่พูดอะไรสักคำ
เสียงกรีดร้องดังมาจากด้านหลัง!
【คุณรู้ดีว่า หากเทียบกับเวลาที่คนแรกใช้ก่อนตาย อย่างมากเขาก็ถ่วงเวลาให้คุณได้แค่ 30 วินาที!】
【แต่ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกกว่า 2 นาทีกว่าจะทำเงื่อนไขการสอบมรณะสำเร็จ!】
【สมองของคุณหมุนเร็วจี๋ แต่ฝีเท้าไม่หยุด】
【ระหว่างวิ่ง คุณเห็นทางแยกสามสายอยู่ข้างหน้า!】
【คุณตระหนักขึ้นมาทันทีว่า บางทีทางรอดอาจอยู่ตรงนี้!】
【แต่ควรเลือกทางไหนล่ะ?】
【คุณมองถนนสามสายตรงหน้า ทั้งมืดมิดและเต็มไปด้วยวัชพืช จนแยกไม่ออกว่าต่างกันตรงไหน】
【คุณกัดฟัน วิ่งไปทางซ้ายตามหลักชายซ้ายหญิงขวา!】
【เมื่อวิ่งไปจนสุดทางแล้วพบว่าตรงหน้าเป็นป่าทึบสุดลูกหูลูกตา คุณก็รู้ว่าตัวเองจบเห่แล้ว】
【ไอเย็นอันคุ้นเคยแผ่มาจากด้านหลัง คุณหันกลับไปอย่างสงบนิ่ง
เมื่อเห็นผีสาวชุดแดงยืนนิ่งอยู่ห่างออกไปกว่าสิบเมตร จ้องคุณด้วยแววตาเย้ยหยัน คุณก็ค่อย ๆ ล้วงมีดสั้นออกมา】
【สมองของคุณหมุนเร็วจี๋ ครุ่นคิดว่าจะใช้มารยาชายได้หรือไม่ เผื่อจะได้สวมบทหนิงไฉ่เฉินสักครั้ง!】