“ผู้เข้าสอบคนสุดท้ายเข้าห้องสอบแล้ว เริ่มการสอบมรณะ!”
“ฟังโจทย์ให้ดี ถ้ามีกระป๋องเนื้อวัวห้ากระป๋องให้คุณ คุณจะเลือกข้อไหนจากสามตัวเลือกด้านล่าง—”
“A. เอาชนะนางฟ้าผู้พิพากษาหนึ่งตน”
“B. ช่วยคุณหนูซัคคิวบัสที่เพิ่งเป็นนักปรุงยา ทดลองยาวิเศษสูตรใหม่”
“C. เอาชีวิตรอดให้ได้ห้านาทีระหว่างถูกผีสาวชุดแดงไล่ล่า”
“ส่งคำตอบภายในสิบนาที หากหมดเวลาแล้วยังไม่ตอบ จะถูกกำจัด!”
บนถนนสายเก่าทรุดโทรม
กระดาษข้อสอบขนาดมหึมาซึ่งส่งกลิ่นคาวเลือดฉุนจัดค่อย ๆ คลี่ออกกลางอากาศ
ด้านล่างมีโต๊ะกับเก้าอี้เรียงเป็นแถว ผู้เข้าสอบชายหญิงสิบคนที่หน้าซีดผอมโซเงยหน้ามองข้อสอบยักษ์ด้วยแววตาหวาดผวา
“จบเห่แล้ว! คราวนี้จบเห่แน่!”
ผู้เข้าสอบคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าโต๊ะ ดวงตาแดงก่ำ เขาขยุ้มทึ้งผมยุ่งเหนียวของตัวเองอย่างแรง
“เอาชนะนางฟ้าผู้พิพากษาเนี่ยนะ? พูดเป็นเล่นไปได้! นั่นมันสิ่งมีชีวิตในตำนานเชียวนะ!”
“เลือกข้อ C เถอะ! ถ้าวิ่งเร็วพอ ก็น่าจะยังพอมีหวังรอดอยู่บ้าง!”
“ฝันไปเถอะ! นั่นผีสาวชุดแดง ไม่ใช่ตัวประหลาดธรรมดา! ต่อให้เป็นยอดมนุษย์ลำดับแปดเจอเข้า ก็มีแต่ตายกับตาย”
“งั้นไปทดลองยาสิ! ถ้าทนผ่านมาได้ บางทีอาจปลุกพลังลำดับขึ้นมา กลายเป็นยอดมนุษย์ แล้วหลุดพ้นจากสถานะทาสผู้เข้าสอบก็ได้!”
“ลืมการสอบมรณะเมื่อสองวันก่อนไปแล้วหรือไง? มีตั้งสามสิบคนเลือกไปทดลองยากับนักปรุงยาภูต หน้าท้องระเบิดตายไปยี่สิบเก้าคน ส่วนคนเดียวที่รอดกลับมาได้ เช้านี้ก็ตายไปแล้ว!”
“นี่ก็ไม่ได้ นั่นก็ไม่ได้ แล้วแกบอกมาสิว่าต้องทำยังไง?!”
หลินโม่ ผู้เข้าสอบคนที่สิบ นั่งมองตัวเลือกทั้งสามตรงหน้าอย่างใจเย็น
“การสอบมรณะไม่มีทางตั้งโจทย์ที่ต้องตายแน่ ๆ ต้องมีทางรอดอยู่…”
หนึ่งปีก่อน เกมสอบมรณะวันสิ้นโลกปรากฏขึ้น และการสอบมรณะก็เริ่มต้นขึ้น
สัตว์ประหลาดและสิ่งประหลาดนับไม่ถ้วนกลืนกินมนุษย์ไปถึงเก้าในสิบส่วน
ผู้โชคดีส่วนน้อยปลุกพลังลำดับขึ้นมาได้เอง หรือไม่ก็ได้รางวัลจากการสอบมรณะ จนกลายเป็นยอดมนุษย์!
เพื่อเอาชีวิตรอด คนที่ยังเหลืออยู่ทำได้เพียงอพยพต่อไปไม่หยุด หลบหนีสัตว์ประหลาด และเสาะหาบ้านใหม่ อย่างเช่นเมืองเจียงที่พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปในตอนนี้
ได้ยินมาว่ามียอดมนุษย์ผู้แข็งแกร่งจัดตั้งฐานที่มั่นถาวรขึ้นที่นั่นแล้ว!
แต่หลินโม่ไม่สนใจเรื่องพวกนั้น
สิ่งที่เขาต้องการคือใช้ทุกวิถีทางเพื่อกลายเป็นยอดมนุษย์ หลุดพ้นจากสถานะทาสผู้เข้าสอบในตอนนี้!
เขาไม่อยากถูกคนเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้าไปตลอดชีวิต ถูกขูดรีดราวกับเป็นสัตว์เลี้ยงอีกต่อไป
เมื่อมองตัวเลือก B หลินโม่ก็รู้ว่านี่อาจเป็นโอกาสเดียวของเขา
ผู้คนกว่าร้อยคนกำลังจับตาดูการสอบมรณะ
ชายร่างกำยำใบหน้าเป็นแผลเป็นนั่งอยู่บนหัวรถกระบะเก่า เขาแค่นเสียงขึ้นจมูก “พวกสวะนั่นจะมัวอืดอาดกันไปถึงไหน? ไม่เลือกตอนนี้ เดี๋ยวก็ไม่ต้องเลือกแล้วหรือไง?”
ชายหนุ่มข้างกายที่ถูกเรียกว่าหมาก็บิดยิ้ม “พี่อู่ ใจเย็นก่อน พวกทาสผู้เข้าสอบกำลังเสี่ยงชีวิตเพื่อให้พวกเราได้กินเนื้อกระป๋องล้ำค่าอยู่นะครับ”
“ก็จริง หวังว่าพวกสวะนั่นจะมีใครรอดสักคน การสอบมรณะไม่เจอกระป๋องเนื้อวัวมานานแล้ว” พี่อู่กลืนน้ำลาย
เมื่อนึกอะไรขึ้นได้ พี่อู่ก็มองหมาด้วยแววตาขบขัน “ว่าแต่ แกยัดเยียดทาสผู้เข้าสอบชื่อหลินโม่เข้าไปในการสอบมรณะรอบนี้ทำไม? เขาไปทำอะไรให้แกหรือไง?”
หมาแค่นหัวเราะ “ไม่ได้ทำอะไรหรอก แต่ผมทนท่าทางไม่ยอมรับชะตาของมันไม่ได้ เป็นแค่ทาสผู้เข้าสอบ ก็อยู่แบบหมา ๆ ไปไม่ดีกว่าหรือไง?”
เหตุผลนี้ทำเอาพี่อู่พูดไม่ออก แต่เขาเพียงแสยะยิ้ม “เอาเถอะ ถือว่าไอ้หนูนั่นซวยไป”
ในบรรดาทาสผู้เข้าสอบเหล่านี้ คนที่เขาพอจะมองเห็นข้อดีอยู่บ้างก็คือหลินโม่
ไม่กี่วันก่อน ตอนฝูงก็อบลินบุกโจมตีกลุ่ม หลินโม่เป็นทาสผู้เข้าสอบคนเดียวที่ไม่แตกตื่นหนี แถมยังใช้มีดสั้นฆ่าลูกก็อบลินไปได้ถึงสามตัว!
แต่ก็แค่นั้น
ท้ายที่สุดหลินโม่ก็เป็นเพียงคนธรรมดาที่ยังไม่ปลุกพลังลำดับ ไม่คุ้มให้เขาไปมีเรื่องกับหมาซึ่งเป็นยอดมนุษย์เหมือนกัน
ทั้งสองคุยกันอย่างไม่คิดปิดบัง พวกทาสผู้เข้าสอบรอบข้างได้ยินหมด แต่ไม่มีใครกล้าโกรธหรือปริปากพูด
ในใจยังแอบโล่งอกด้วยซ้ำที่คนถูกผลักให้ไปสอบมรณะไม่ใช่ตัวเอง
ในกลุ่มนี้ ชีวิตของทาสผู้เข้าสอบยังมีค่าน้อยกว่าหมา!
จะอยู่หรือตายก็ขึ้นอยู่กับความคิดของยอดมนุษย์เพียงชั่วขณะ!
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเลือกเสียที ลู่ชวน หัวหน้ากลุ่มคนกว่าร้อยคนก็พูดขึ้นอย่างเย็นชา “ถ้าผ่านการสอบมรณะรอบนี้ได้ ของที่ได้มาจะต้องส่งมอบแค่ครึ่งเดียว”
ส่งมอบแค่ครึ่งเดียวอย่างนั้นหรือ?!
ผู้รอดชีวิตที่กำลังเข้าสอบมรณะต่างเผยความยินดีออกมาทางแววตา
ต้องรู้ว่าปกติพวกเขาเข้าสอบมรณะทีไร ต้องส่งมอบถึงเจ็ดส่วน!
จะเหลือไว้ได้สามส่วน ก็ยังต้องคอยดูสีหน้ายอดมนุษย์อีก!
พวกเขาเองก็อยากต่อต้าน เพราะทุกครั้งที่เข้าสอบมรณะก็เหมือนเอาชีวิตไปเดิมพัน
แต่ยอดมนุษย์กับพวกเขาไม่ใช่สิ่งมีชีวิตในระดับเดียวกันอีกต่อไป
เมื่อต้องเผชิญหน้ายอดมนุษย์ ต่อให้พวกเขาร่วมมือกันทุกคนก็ไม่มีทางต่อต้านได้!
“ถ้ารอดกลับมาได้ ก็จะได้กินเนื้อแล้ว!”
“แต่จะเลือกข้อไหนดีล่ะ?!”
แม้ลู่ชวนจะเสนอ “รางวัลก้อนโต” แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าเสี่ยง เมื่อเดิมพันด้วยชีวิต ไม่มีใครกล้าตัดสินใจส่ง ๆ
“เลือกข้อ B ก็แล้วกัน…”
ขณะที่หลินโม่กำลังจะส่งคำตอบ เสียงกลไกใสกังวานก็ดังขึ้นในหัว—
【ติ๊ง! ระบบจำลองการสอบมรณะเปิดใช้งานแล้ว】
【คุณสามารถจำลองได้ไม่จำกัด เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปในการสอบมรณะ เมื่อเลือกคำตอบแต่ละข้อ!】
หลินโม่ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นหัวใจก็เริ่มเต้นรัว
ระบบงั้นหรือ?!
หลังจากตกตะลึงอยู่ชั่วครู่ หลินโม่ก็สงบลงอย่างรวดเร็ว สีหน้าไม่แสดงอาการใด ๆ
เมื่อเห็นว่าเหลือเวลาไม่ถึงห้านาที เขาก็ตัดสินใจนึกในใจทันที “เริ่มจำลอง!”
หน้าจอสีน้ำเงินเข้มปรากฏขึ้นตรงหน้า
【เริ่มการจำลองครั้งแรก──】
【คุณรู้สึกว่าการเลือกข้อ A กับ C ต้องตายแน่ ส่วนข้อ B อาจยังมีโอกาสรอดอยู่บ้าง หรืออาจพลิกเคราะห์เป็นโชคก็ได้! คุณจึงตัดสินใจเลือกไปทดลองยากับคุณหนูซัคคิวบัสที่เพิ่งเป็นนักปรุงยา!】
【เมื่อเห็นคุณมาถึง คุณหนูซัคคิวบัสก็ดีใจมาก】
【เพราะคุณมีรูปร่างหน้าตาดี แถมยังเป็นแบบที่เธอชอบ เธอจึงตัดสินใจว่าขอแค่คุณมีชีวิตรอดจากการทดลองยา เธอจะมอบรางวัลพิเศษให้คุณ!】