เฉินเสวียนกล่าวว่า "ใช่แล้ว พวกเราได้ยินว่าหมู่บ้านนี้ค่อนข้างพิเศษ เลยตั้งใจแวะมาดูเป็นพิเศษ" เขาแนะนำหลินเสี่ยวว่า "แฟนสาวของผมบังเอิญเป็นบล็อกเกอร์ชื่อดังเล็กๆ ยังสามารถโปรโมทหมู่บ้านของพวกคุณได้ฟรีๆ เผื่อว่าที่นี่จะพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวได้ก็เป็นได้"
หลินเสี่ยวรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดแอปพลิเคชัน เพื่อพิสูจน์ตัวตนในฐานะบล็อกเกอร์ของตน
แต่ชาวบ้านกลับไม่แม้แต่จะมอง หันมาพูดกับพวกเขาด้วยสีหน้าเย็นชาเฉยเมยว่า "พวกคุณรีบออกไปจากที่นี่ดีที่สุด ลบรูปถ่ายทิ้งด้วย เราไม่ต้อนรับคนต่างถิ่นที่ไม่รู้จักกฏเกณฑ์อย่างพวกคุณ"
ฉู่หยางอารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว ระเบิดออกมาทันที "คุณพูดจาแบบไหนกัน? พวกเราตั้งใจมาด้วยความปรารถนาดี สมแล้วที่เป็นที่กันดารอย่างนี้ ไอ้พวกบ้านนอกก็เยอะ"
ชาวบ้านมองพวกเขาอย่างดูถูก ยิ้มอย่างมีความหมายลึกซึ้ง "ไม่กินไวน์ก็ต้องกินโทษ"
เฉินเสวียนขมวดคิ้ว เอ่ยขอโทษ "ขอโทษนะพี่ชาย เขาไม่ค่อยมีมารยาท ฉันอยากถามว่ากฎของหมู่บ้านคืออะไร?" เขาพลางหยิบบุหรี่หนึ่งซองออกมาจากตัว ส่งให้
ชาวบ้านไม่รับ พูดเพียงว่า "ห้ามถ่ายรูป และห้ามพูดจาตามอำเภอใจ พวกเราจะไม่ไล่พวกคุณไป แต่ว่าถ้าพวกคุณโชคร้ายลง อย่ามาว่ากล่าวว่าเราไม่เตือน"
พูดจบ ก็หันหลังเดินจากไป
หลินเสี่ยวมองรูปในกล้อง ตั้งใจจะเก็บภาพบางส่วนไว้ เพิ่มเข้าไปในวิดีโอใหม่ล่าสุดของตัวเอง แถมยังได้อวดรักกับแฟนหนุ่มอีก เสียดายนักที่ต้องลบทิ้ง