หลังเปิดเทอม เจียงเจี่ยวกลับมาที่หอพัก และแน่นอนว่าได้เห็นหลินเสี่ยว
พอหลินเสี่ยวเห็นนาง สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที!
นางยังจำเรื่องบนเขาได้ดี รวมถึงสิ่งที่อู๋หลี่ทำกับพวกเขา เฉินเสวียนก็เพราะเรื่องนี้ถึงได้มีปมในใจจนเลือกที่จะเลิกกับนาง แม้แต่ฉู่หยางก็ยังนอนอยู่โรงพยาบาล
หลินเสี่ยวไม่ยอมแพ้ นางข่มขู่เจียงเจี่ยวว่า "แกไม่กลัวหรือว่าฉันจะเอาความลับบนเขาไปเล่าให้คนอื่นฟัง"
เจียงเจี่ยวไม่กลัวอยู่แล้ว
นางพูดกับหลินเสี่ยวว่า "ยังไง อยากลองอีกครั้งงั้นเหรอ"
หลินเสี่ยวสีหน้าเปลี่ยนไปทันที มองนางด้วยสายตาหวาดกลัว ราวกับเจียงเจี่ยวเป็นสิ่งที่น่ากลัวอย่างไรอย่างนั้น
นางไม่กล้าพูดอะไรอีก แต่กลับชักชวนเพื่อนร่วมห้องคนอื่นๆ พยายามแยกตัวเจียงเจี่ยว
แต่เพื่อนร่วมห้องอีกสองคนนั้นก็ไม่โง่ พวกนางมองออก "หลินเสี่ยว เราเห็นท่าเราจะน้ำลายไหลหรือไง"
"ใช่แล้ว แกแบล็กเมล์เจียงเจี่ยวให้ไปที่แบบนั้นกับแกเอง พอเกิดเรื่องก็มาโทษคนอื่น"
"จริงๆ แล้วแกอิจฉาที่คนอื่นเด่นกว่าแกมาตลอดต่างหาก เจียงเจี่ยวสวยกว่าแกก็เป็นความจริงอยู่แล้ว"
เจียงเจี่ยวรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าเพื่อนร่วมห้องสองคนนี้จะช่วยนางพูด เพราะความสัมพันธ์ของนางกับพวกเขาไม่ได้ดีอะไร แย่ก็ไม่แย่ พอจะเรียกว่าต่างคนต่างอยู่ก็ว่าได้