เจียงเจี่ยวกำลังนั่งคร่อมอยู่บนตัวของอีกฝ่าย ฟู่อวี่ไป๋โอบเอวของนางไว้ ปลายจมูกของเขาแตะโดนนางสองครั้งพูดว่า "ที่รัก เจ้าหอมจริงๆ"
คำพูดนี้เป็นเรื่องจริง
ตัวของเจียงเจี่ยวหอมมาก และยังมีกลิ่นหอมหวานติดมาด้วย กลิ่นหอมหวานนั้นราวกับแผ่ออกมาจากภายในร่างกายของนาง ฟู่อวี่ไป๋เพราะเหตุนี้ถึงกับไปซื้อเจลอาบน้ำที่มีขายในท้องตลาดมาลองทุกชนิด ก็ยังหากลิ่นนั้นไม่พบ
ฟู่อวี่ไป๋จูบอยู่นาน เขารู้สึกเพียงว่าทั้งคนจะ...หมดสติไปแล้ว
เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าการมีความรักมันเป็นเรื่องที่ดีขนาดนี้
ตอนที่อยู่ต่างประเทศ เพื่อนร่วมชั้นของฟู่อวี่ไป๋เคยคบหากันเอง และยังแนะนำเขาว่า "ฟู่ เจ้าน่าจะลองคบผู้หญิงสักคน เพื่อสัมผัสรสชาติของความรักดูบ้าง"
สิ่งที่ได้ตอบกลับไปคือใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ของฟู่อวี่ไป๋
เขาจริงๆ ก็ไม่เข้าใจว่าความรักมันมีอะไรให้น่าคบหากัน หรือเพราะว่าในโลกนี้เพศผู้หลั่งฮอร์โมนมากเกินไป อากาศจึงเต็มไปด้วยกลิ่นอายของการเกี้ยวพาราสี
ช่างต่ำต้อยและน่าเบื่อจริงๆ
ฟู่อวี่ไป๋ในตอนนั้นใบหน้ายังอ่อนเยาว์เป็นอย่างมาก คิดอย่างเฉยเมยไม่ไหวติง
แต่ตอนนี้ ในอ้อมแขนของเขากำลังกอดคนที่ตัวเองชอบอยู่ เขาอดที่จะหลุบตาลงไม่ได้ คิดในใจว่า ถ้าตอนนั้นเขาพบเจียงเจี่ยวที่ต่างประเทศ จะเป็นอย่างไร?
ฟู่อวี่ไป๋รู้สึกว่า ตอนนั้นเขาคงจะหยิ่งยโสน่าดู ขณะเดียวกันก็แสร้งทำเป็นเย็นชาไม่แยแส เดินผ่านไปผ่านมาตรงหน้าเจียงเจี่ยวเป็นครั้งคราว เพื่อขโมยความสนใจ