วันสอบเสร็จเป็นวันที่แดดสดใส
เจียงเจี่ยวเดินออกจากประตูโรงเรียน
นางมั่นใจกับคะแนนสอบครั้งนี้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับมั่นใจเต็มร้อย
พูดตามตรง นางได้เปรียบอยู่เล็กน้อย เพราะเคยเรียนเนื้อหาเหล่านี้มาแล้ว แต่เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ ก็ลืมไปไม่น้อย
แต่ถึงอย่างไรก็คงสบายขึ้นแน่นอน
เจียงเจี่ยวเล่นเกมพิชิตจักรวาลได้แล้ว
ช่วงนี้นางชอบเกมเกมใหม่เกมหนึ่ง
เล่นให้เต็มที่ได้เสียที
นางเล่นโต้รุ่งไปเลย
เจียงเจี่ยวไม่แปลกใจเลยที่รู้ว่าสวี่ชิงเยี่ยนทำงานช่วงปิดเทอมฤดูร้อน
อย่างไรเสีย พระเอกก็รับงานพิเศษทำมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว
ทั้งอย่างนี้สวี่ชิงเยี่ยนที่เป็นพระเอกยังรักษาผลการเรียนให้ยอดเยี่ยมอยู่เสมอได้
นับว่ามีพรสวรรค์เหนือคนจริง ๆ
สวี่ชิงเยี่ยนยุ่งมาก
แต่ทุกวันเขาก็จะส่งข้อความและโทรศัพท์มาหานาง
เจียงเจี่ยวลองถามไถ่ดู จึงรู้ว่าสวี่ชิงเยี่ยนไม่ได้ทำแค่ครูสอนพิเศษ แต่ยังรับงานพิเศษอื่นด้วย
ทั้งสองได้พบกันน้อยลงกว่าเมื่อก่อนเล็กน้อย
ตอนที่เสิ่นเนี่ยนชวนเจียงเจี่ยวไปกินข้าวที่บ้าน
เจียงเจี่ยวก็ตอบตกลง
นางยังคงปล่อยข่าวลือต่อหน้าเสิ่นเนี่ยนเป็นครั้งคราว
แต่เสิ่นเนี่ยนที่เมื่อก่อนเอาแต่ก้มหน้า ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เริ่มยิ้มออกมา
แล้วก็นั่งฟังนางพูดจนจบอย่างเงียบ ๆ
บางครั้งเจียงเจี่ยวก็อดสงสัยไม่ได้
...เสิ่นเนี่ยนแอบรักสวี่ชิงเยี่ยนจริง ๆ หรือ?
.....
“เจียวเจียว”
เมื่อเปิดประตูออกมา เสิ่นเนี่ยนก็เตรียมรองเท้าคู่ใหม่ไว้ให้นาง “แม่อยากเชิญคุณมาทานข้าวที่บ้านมานานแล้ว เพื่อเป็นการขอบคุณ”