เจียงเจี่ยวโวยวายไปอย่างนั้น ก็กลับมาถึงหอพักอีกทีก็ปาเข้าไปดึกแล้ว
หล่อนรู้สึกเพียงว่าเรือนร่างอ่อนระโหยโรยแรง
นึกถึงของที่เพิ่งซื้อมาใช้หมดไปอย่างรวดเร็ว อีกทั้งเมื่อคืนอู๋หลี่เพิ่ง... วันนี้กลับมาขย้ำหล่อนทั้งวันทั้งคืนอีก
จะว่าไป อายุขนาดนี้กำลังดีเลยทีเดียว
เจียงเจี่ยวตบแก้มที่ร้อนผ่าวของตัวเองเบา ๆ
....
ตลอดหนึ่งเดือนต่อจากนั้น เจียงเจี่ยวกับอู๋หลี่ติดต่อกันเรื่อยมา วันหยุดสุดสัปดาห์ทั้งคู่ก็อยู่ด้วยกัน ทำสิ่งที่ชอบทำ แม้จะไม่ได้ทำอะไรเลย อากาศรอบตัวก็ยังหวานฉ่ำ
แต่ไม่นานนัก
อู๋หลี่ดูเหมือนจะเริ่มยุ่งขึ้นมา วันหยุดสุดสัปดาห์นี้ ถึงกับไม่ได้เอ่ยปากให้เจียงเจี่ยวไปหาเขาก่อนเลย
บอกแต่ว่าพอจัดการธุระเสร็จจะติดต่อกลับมา
เจียงเจี่ยวไม่ได้คิดอะไร
กระทั่งวันนี้ได้ยินเพื่อนร่วมห้องพูดกันว่า "ดูเหมือนโรงเรียนเราจะมีผู้ชายหล่อ ๆ เข้ามา"
"มีคนแอบถ่ายรูปไว้ได้ด้วยนะ แต่ค่อนข้างมัวหน่อย"
"เจียวเจียว ไม่อยากรู้บ้างเหรอ?"
พวกนางถามอย่างอยากรู้อยากเห็น
เจียงเจี่ยวตอบว่า "ไม่อยากรู้"
หล่อนคิดว่าพระเอกแห่งแดนแมลงพิษก็หล่อพออยู่แล้ว
"เจียงเจี่ยว มีคนตามหา"
หญิงสาวจากห้องข้าง ๆ เดินมาบอก
"เป็นผู้ชายนะ ดูเหมือนอยู่ที่ใต้หอพัก"
ส่วนเจียงเจี่ยวก็เพิ่งเห็นข้อความที่อู๋หลี่ส่งมาบนโทรศัพท์มือถือพอดี
อู๋หลี่: "เจียวเจียว ทายสิว่าตอนนี้ข้าอยู่ที่ไหน?"