ตอนที่ 87 วายร้ายหญิงในนิยายอัครมหาเสนาบดี 15

ราวกับกลัวว่าเผยหวยซวี่จะไม่เชื่อนาง

เจียงเจี่ยวหน้านวลแดงระเรื่อ เขย่งปลายเท้าขึ้น จูบลงบนริมฝีปากของเขา แล้วพูดด้วยท่าทีเขินอาย "ข้าก็อยากแต่งงานกับพี่ชายต่างมารดาเร็วๆ เหมือนกัน ตั้งแต่เห็นพี่ชายต่างมารดาครั้งแรก ข้าก็รู้สึกว่าพี่ชายต่างมารดาคือสามีของข้าในชาตินี้แล้ว"

เผยหวยซวี่กลืนน้ำลายลงคอ ลดสายตาลง

ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยว่า "อย่างนั้นก็ดี"

ช่วงนี้ฝ่าบาททรงประชวรอยู่บ่อยครั้ง ราชสำนักเกรงว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

หากแต่งงานในเวลานี้ เกรงว่าจะไม่สามารถให้เจียงเจี่ยวมีงานแต่งที่ยิ่งใหญ่และสง่างามได้

เจียวเจียวของเขาจะต้องเป็นภรรยาของเขา

.....

ตอนที่เจียงเจี่ยวกลับมา หัวใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะ

โชคดีที่พี่ชายต่างมารดาผู้เป็นซื่อจื่อถูกนางหลอกให้ผ่านไปได้ชั่วคราว

แต่จู่ๆ เผยหวยซวี่คิดจะให้สถานะกับนางได้อย่างไร?

เจียงเจี่ยวรู้ดีว่า เผยหวยซวี่จะแต่งงานกับนาง ก็คงจะแต่งเป็นอนุภรรยาเท่านั้น ยังไงตอนนี้นางก็เป็นเด็กกำพร้า ไม่มีสถานะอะไรเลย ยังเป็นคุณหนูน้อยที่มายึดติดความร่ำรวยอีกต่างหาก

นางยอมรับไม่ได้เด็ดขาด ต่อให้เผยหวยซวี่จะปกป้องนางต่อไปในอนาคต ก็ใช่ว่าจะทำตัวเป็นลูกอกตัญญูได้หรือ?

หากท่านป้ารู้ว่านางล่อลวงพี่ชายต่างมารดาจนได้เป็นอนุภรรยา ท่านต้องเกลียดชังนางไปตลอดชีวิตแน่นอน

เจียงเจี่ยวคิดไปคิดมา ก็เริ่มโกรธขึ้นมาเองโดยไม่มีสาเหตุ

เผยหวยซวี่ยังตีมือนางอีกต่างหาก