สุขสมในชีวิต หนึ่งในนั้นคือยามต้องเข้าหอวิวาห์ใต้แสงเทียนแดง
ยิ่งมิต้องเอ่ยถึง เรื่องที่เผยหวยซวี่ได้แต่งงานกับพี่สาวต่างมารดาอันเป็นที่รักของตน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า ก่อนหน้านี้... เขาได้ลิ้มรสความสุขอันนั้นมาแล้ว
รสชาติอันใด เล่ากันชัด คิดถึงอยู่ทั้งวันทั้งคืน
กว่าจะทนรอมาถึงวันวิวาห์ ย่อมกระวนกระวายแทบอดใจไม่ไหว
นัยน์ตาสีอ่อนคู่นั้นเริ่มทอประกายห้วงลึกขึ้นเนืองๆ "เจ้าว่าไย ต้องให้ข้ารอ?"
เจียงเจี่ยวคลายมือที่กอดพี่ชายต่างมารดาออก แล้วหยิบกระดาษซวนจื่อที่ซ่อนไว้ขึ้นมา บนนั้นเขียนข้อตกลงไว้ เสียงอ่อนหวานนุ่มละมุน "พี่ชาย ดูนี่ก่อนเถิด"
เผยหวยซวี่มิตรัสอันใด เพียงยื่นมือไปรับกระดาษแผ่นนั้นมา
แล้วลดสายตาลง มองนิ่งๆ
บนกระดาษนั้น ระบุข้อตกลงไว้หลายข้อ
ข้อแรก คือชาตินี้เขาห้ามรับอนุภรรยา หากผิดคำมั่นสัญญา ต้องหย่ากับเจียงเจี่ยว และทรัพย์สินส่วนใหญ่ยกให้เจียงเจี่ยว
เผยหวยซวี่เอ่ยเนิบช้า "เจียวเจียว ข้าจะไม่รับอนุภรรยา"
เจียงเจี่ยวส่งเสียงหึน้อยๆ "ข้าย่อมเชื่อพี่ชายอยู่แล้ว แต่หากวันใดพี่ชายไปหลงรักหญิงอื่นเข้าเล่า? หรือว่า พี่ชายเองที่ใจไม่ดี ไม่กล้าเซ็นชื่อกดลายมือ"
เผยหวยซวี่เอ่ย "ได้"
เขาดูข้อที่สองต่อไป
หลังแต่งงาน เจียงเจี่ยวจะไปค้าขาย เขาต้องสนับสนุนอย่างไม่มีเงื่อนไข อีกทั้งต้องออกเงินทองให้ และห้ามก้าวก่ายอิสรภาพของเจียงเจี่ยว
เผยหวยซวี่เอ่ย "เจียวเจียว ข้าย่อมไม่ก้าวก่ายอิสรภาพของเจ้า แต่ว่า หากเจ้าไปพบชายอื่นเป็นการส่วนตัว" น้ำเสียงของเขาพลันเย็นเยียบลงไปทันใด เอ่ยออกมาแล้วชวนให้คนฟังขนลุกเกรียวกราว