เย่เทียนเสวียนเข้าดันเจี้ยนครั้งนี้ก็เพื่อช่วยอินซิวสักหน่อย แต่พอเข้ามากลับถูกแยกออกจากกัน จนสุดท้ายไม่ได้ช่วยอะไรเลย
ตอนนี้สถานการณ์ทางนั้นร้ายแรงถึงขั้นนี้แล้ว เขาต้องรีบไปให้เร็วที่สุด
เมื่อก้าวเข้าโรงอาหารของโรงเรียน ก็พบว่ามีนักเรียนอยู่กันอย่างหนาแน่น เวลานี้เพิ่งเลิกเรียน นักเรียนไม่น้อยมารวมตัวกันที่นี่เพื่อกินมื้อเย็นก่อนกลับหอพัก
ทันทีที่เย่เทียนเสวียนเข้ามา ผู้เล่นหลายคนก็กรูกันเข้ามาหา “หัวหน้าเย่ เมื่อกี้ไปไหนมา?”
“ไปหาอะไรนิดหน่อย” เย่เทียนเสวียนโยนคู่มือนักเรียนในมือให้คนที่ถามอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เงยหน้ามองผู้เล่นคนอื่น ๆ ในโรงอาหาร
บุหรี่ของเขาในดันเจี้ยนนี้ทำได้เพียงช่วยให้ผู้เล่นมีสติ รู้ว่านักเรียนอสูรกายเป็นอันตรายและจะไม่กลายเป็นส่วนหนึ่งของพวกมัน แต่ไม่มีผลช่วยฟื้นฟูการรับรู้หรือทำให้ร่างกายกลับเป็นปกติ
ภายหลังเย่เทียนเสวียนพบว่าห้องพยาบาลมียาที่ช่วยฟื้นฟูได้ จึงร่วมมือกับผู้เล่นกลุ่มหนึ่งที่ยังมีสติบุกปล้นห้องพยาบาล แล้วขนยากลับมาเป็นจำนวนมาก เจอผู้เล่นคนไหนมีอาการผิดปกติ เขาก็ยัดยาใส่ปากอีกฝ่ายไปกำใหญ่ จนกว่าจะฟื้นเป็นปกติ
ผู้เล่นในดันเจี้ยนถูกเชื้อแพร่กระจายใส่ทุกขณะ คนที่ตอนเช้ายังสมบูรณ์ดี พอตกบ่ายก็กลายเป็นสิ่งประหลาดรูปร่างบิดเบี้ยวไปแล้ว
ผู้เล่นคอยจับตาดูกันเอง ใครเริ่มผิดปกติก็ป้อนยาให้ ต่างช่วยเหลือกันไปมา ไม่รู้ตัวอีกทีก็ก่อตั้งกลุ่มเล็ก ๆ ขึ้นมาแล้ว
ในฐานะคนสำคัญที่ช่วยให้พวกเขามีสติ เย่เทียนเสวียนจึงได้รับการขนานนามว่า ‘หัวหน้าเย่’ อีกครั้ง และกลายเป็นบุคคลสำคัญในการหารือแผนการ