ศาลาธุรการตั้งอยู่ทางมุมตะวันออกเฉียงใต้ของสำนักปราบมารชิงโจว เป็นเรือนอิฐเขียวมุงกระเบื้องที่ลึกเข้าไปสามชั้น
การรับเงินเดือน รับภารกิจ แลกแต้มบุญคุณ รวมถึงเรื่องอาหารการกินและที่พัก ล้วนจัดการกันที่นี่ทั้งสิ้น
ตรงประตูใหญ่ องครักษ์ปราบมารเข้าออกขวักไขว่ไม่ขาดสาย
โจวทงก็อยู่ในหมู่คนเหล่านั้น
หากต้องการให้ลู่หยวนได้รับโทษหนัก เขาก็ต้องสืบหาที่พักของลู่หยวนให้พบก่อน
แต่ตอนนี้ ดูเหมือนจะไม่จำเป็นต้องสืบหาแล้ว
“ลู่หยวน!”
โจวทงตะโกนเรียก ลู่หยวนที่กำลังจะเข้าไปในศาลาธุรการเพื่อรับภารกิจให้หยุด
อีกฝ่ายหันกลับมา แววตาฉายความสงสัยอยู่หลายส่วน
ก็เห็นโจวทงยืนไพล่มือไว้ด้านหลัง สีหน้าไม่เป็นมิตรขณะมองเขา
“ข้าคือโจวทง ผู้คุมการคัดเลือกจากอำเภออวิ๋นอัน ตามข้ามา ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า”
ลู่หยวนละสายตา ก่อนหมุนตัวก้าวเดินต่อ “ไม่มีเวลา”
โจวทงชะงักไป สีหน้าแดงก่ำขึ้นในทันใด
เขาเข้าสำนักมาเจ็ดปี แม้จะไม่ใช่บุคคลสำคัญอะไร แต่ต่อหน้าผู้มาใหม่ที่เพิ่งเข้าสำนัก เขาก็ถือเป็นทั้งรุ่นพี่และผู้บังคับบัญชาอย่างแท้จริง
ในความคิดของเขา เมื่อลู่หยวนได้ยินเสียงเรียก ก็ควรเดินมาหาอย่างว่าง่ายเพื่อรอฟังว่าเขาจะจัดการอย่างไร
ใครจะคิดว่าอีกฝ่ายเพียงทิ้งคำพูดสองคำอย่างไม่ใส่ใจ แล้วหมุนตัวเดินจากไปทันที
เดินจากไปดื้อ ๆ อย่างนั้นเลย!
เขาเป็นองครักษ์ปราบมารที่มีชื่ออยู่ในทะเบียนมาถึงเจ็ดปีเชียวนะ!
กลับถูกผู้มาใหม่ที่เพิ่งเข้าสำนักเมินเฉย!
สีหน้าของโจวทงย่ำแย่ถึงขีดสุด เขาไม่เคยพบผู้มาใหม่ที่หยิ่งผยองเช่นนี้มาก่อน ถึงกับกล้าไม่ไว้หน้าเขาต่อหน้าผู้คน!