ข้าอยู่กรมปราบมาร: มีแต่ฆ่า ไม่มีปรานี

ตอนที่ 174 ผู้พิทักษ์ปราบมาร ผู้มีคำแดงติดกาย สังหารเท่านั้น ไม่ไว้ชีวิต

7 นาที· 1.7K คำ

มันยกกรงเล็บแหลมคมขึ้น กรีดผ่านอากาศ

ฉึบ——

ศิษย์สองคนยังไม่ทันตั้งตัว ลำคอก็ปรากฏรอยเลือดพาดพร้อมกัน ดวงตาเบิกกว้าง ก่อนร่างจะทรุดลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง

อสูรสิงโตปีศาจเนตรครามสะบัดหยดเลือดออกจากปลายกรงเล็บ แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

โซ่ทองแดงบนแขนขาทั้งสี่ของมันตึงเขม็ง อักขระบนโซ่ส่งเสียงหึ่งแหลมบาดหู ลวดลายค่ายกลผนึกภายในถ้ำสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน พยายามสะกดการเคลื่อนไหวของมัน

ทว่าอสูรสิงโตปีศาจเนตรครามไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น

แม้โซ่จะรัดลึกเข้าไปในเนื้อ เลือดสีแดงคล้ำก็ยังไหลหยดลงมาตามโซ่ กระเซ็นเป็นดอกเลือดแต้มบนแผ่นหิน

มันแหงนหน้าขึ้น ส่งเสียงคำรามต่ำทุ้มที่เก็บกดมานาน พลังปีศาจรอบกายพลันระเบิดออกดุจภูเขาไฟปะทุ กวาดทะลักไปทั่วบริเวณ!

บัดนี้มันไม่เก็บงำพลังปีศาจไว้อีกแม้แต่น้อย

พลังปีศาจมหาศาลขั้นเปลี่ยนสูงสุดทะลักออกจากร่างอย่างไร้การยับยั้ง ขนสีเทาอมเขียวทั่วตัวตั้งชัน ทุกเส้นเปล่งประกายสีเขียว

เส้นเลือดสีดำในดวงตาสิงโตคู่นั้นยิ่งทวีความหนาแน่น ประกายหยกเขียวที่เคยมีถูกบดบังจนหมด เหลือเพียงความมืดมิดทั่วเบ้าตา

ลวดลายค่ายกลในเขตหวงห้ามกะพริบถี่อย่างบ้าคลั่ง แสงสีครามเร่งเร้าพวยพุ่ง พยายามสะกดอสูรร้ายที่หลุดพ้นจากพันธนาการให้กลับคืนสู่สภาพเดิม

แต่อสูรสิงโตปีศาจเนตรครามยืนผงาดเชิดหน้า พลังปีศาจรอบกายกระแทกโซ่ทองแดงที่พันธนาการแขนขาทั้งสี่ระลอกแล้วระลอกเล่า

อักขระบนโซ่แตกสลายเป็นชั้น ๆ ภายใต้แรงปะทะอันบ้าคลั่ง แสงสีครามค่อย ๆ มอดดับลงทีละส่วน

ขณะเดียวกัน ตราทาสที่ฉินกุยเสวียนประทับไว้ในร่างมันด้วยมือตนเอง ก็กำลังถูกมันใช้พลังบำเพ็ญขั้นเปลี่ยนสูงสุดกระแทกใส่อย่างดุดัน

นั่นคือพันธนาการเส้นชีพจรวิญญาณที่สลักลึกลงในแก่นปีศาจ เป็นวิธีการสำคัญที่สำนักหลิงซวีใช้ควบคุมสัตว์วิญญาณพิทักษ์สำนักมานานหลายร้อยปี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป