เมื่อวิญญาณร้ายผู้พิทักษ์หม้อสิ้นใจ หม้อดินเผาสีดำใบใหญ่ก็พังทลายลงในพริบตา
วิญญาณร้ายที่เร่ร่อนอยู่รอบด้านราวกับหลุดพ้นจากพันธนาการ สูญสิ้นสติสัมปชัญญะโดยสิ้นเชิง พากันพุ่งเข้าจู่โจมลู่หยวนอย่างบ้าคลั่ง
ลู่หยวนบดขยี้ดาบผลึกในมือ สองมือแผ่ออก พลังวิญญาณในกายหลั่งไหลออกมาดุจหุบเหวและมหาสมุทร หนามผลึกยาวสามชุ่นก่อตัวขึ้นรอบกายอย่างต่อเนื่อง เรียงแน่นขนัด
แต่เท่านี้ยังไม่พอ
เขายังแบ่งพลังบุกเบิกฟ้าเป็นสายเล็ก ๆ อัดฉีดเข้าไปในหนามผลึก
หนามผลึกที่เดิมใสกระจ่างพลันเปล่งประกายแดงเย็นเยียบ แผ่แรงกดดันอันยิ่งใหญ่ที่ประหนึ่งทำลายล้างทุกสิ่ง
ลู่หยวนเหลือบมองวิญญาณร้ายรอบตัว แล้วสะบัดมือส่ง ๆ หนามผลึกที่ลอยค้างอยู่รอบกายพุ่งฉิวออกไป ประหนึ่งสายฝนกระหน่ำสาดไปทั่วสารทิศ
หนามผลึกสายหนึ่งแทงทะลุร่างวิญญาณร้าย วิญญาณของมันยังไม่ทันกรีดร้องก็ระเบิดกลายเป็นหมอกเถ้าธุลี
หนามผลึกยังคงพุ่งต่อไปไม่ลดความเร็ว ทะยานไปด้านหลัง กวาดวิญญาณร้ายแตกสลายไปหลายตน ก่อนจะค่อย ๆ จางหาย
สายที่สอง สายที่สาม สายที่สี่...
หนามผลึกโปรยปรายดุจสายฝน พุ่งออกไปโดยไม่เลือกหน้า
พลังบุกเบิกฟ้า แข็งแกร่งจนไร้สิ่งใดต้านทาน ทำลายได้ทุกสิ่ง
ร่างวิญญาณถูกหนามผลึกแทงทะลุ ก่อนระเบิดออก กลายเป็นดอกไม้ไฟสีเทาที่เบ่งบานกลางความมืดทีละดอก
ทุกครั้งที่หมอกเถ้าระเบิดออก หมายถึงวิญญาณร้ายตนหนึ่งดับสูญไปโดยสิ้นเชิง
ไร้เสียงคำราม ไร้การดิ้นรน มีเพียงการพินาศอย่างเงียบงัน
【สังหารวิญญาณร้ายขอบเขตปุถุชน ได้รับแถบคำศัพท์สีขาว [วิญญาณนึก] ×273】
สิบลมหายใจ
เต็มสิบลมหายใจ
นับตั้งแต่วิญญาณร้ายผู้พิทักษ์หม้อสิ้นใจ จนหนามผลึกสายสุดท้ายพุ่งออกไปสังหารวิญญาณร้ายที่เหลือ ก็ใช้เวลาเพียงสิบลมหายใจเท่านั้น