ลู่หยวนเดินทางถึงอำเภอหานซานในยามเที่ยงวัน
นอกสำนักงานกิ่ง ผู้บังคับบัญชาเฝิงจี้รออยู่นานแล้ว
ผู้บังคับบัญชาวัยกลางคนผู้นี้ประจำการอยู่ที่สำนักงานกิ่งหานซานมานานถึง 15 ปี ได้เห็นผู้คนมากมายที่จากไปแล้วไม่เคยหวนกลับ
เมื่อมองชายหนุ่มตรงหน้าซึ่งใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนก็สังหารฝ่าจากขอบเขตปุถุชนสู่ขั้นเปลี่ยนได้ ในดวงตาจึงมีทั้งความคาดหวังและความกังวลที่ซ่อนเร้นอยู่เสี้ยวหนึ่ง
ภายในโถงใหญ่
เฝิงจี้ยกมือคารวะ ท่าทีอ่อนน้อมอย่างยิ่ง
「ใต้เท้าลู่ ข้าน้อยเฝิงจี้ ผู้บังคับบัญชาสำนักงานกิ่งหานซาน」
「เมื่อมาถึงพร้อมตราปราบมารแล้ว คนทั้งสำนักงานกิ่งย่อมพร้อมรับคำสั่ง ขอใต้เท้าลู่ขึ้นนั่งประธานเถิด」
ลู่หยวนนั่งลงบนที่นั่งประธาน ไม่เสียเวลาทักทายตามมารยาท เอ่ยเข้าประเด็นทันทีว่า
「เอาสำนวนคดีปีศาจภูผา บัญชีผู้สูญหายในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา และรายงานการสืบสวนกองคาราวานกับนายกองหลินเมื่อเดือนก่อนมาให้ข้า」
เฝิงจี้หันไปสั่งผู้ช่วยที่อยู่ข้างกายว่า 「ไปที่ห้องทำงาน บอกซุนฉี่ให้ย้ายสำนวนคดีปีศาจภูผามาทั้งหมด ห้ามตกหล่นแม้แต่ฉบับเดียว」
「ขอรับ ใต้เท้าโปรดรอสักครู่」 ผู้ช่วยรับคำสั่งแล้วออกไป
ไม่นานนัก ประตูโถงใหญ่ก็เปิดออก ทว่าผู้ที่กลับมารายงานมิใช่ซุนฉี่ แต่เป็นเสมียนเฒ่าอู๋
เสมียนเฒ่าอู๋ยังอายุไม่มากนัก ในอ้อมแขนกอดสำนวนกองหนาแล้ววิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาในโถงใหญ่ ก่อนจะจัดเรียงสำนวนลงบนโต๊ะอย่างคล่องแคล่ว
เฝิงจี้เหลือบมองเขาแล้วถามอย่างไม่ใส่ใจว่า 「ซุนฉี่เล่า? คดีนี้เขาเป็นคนรับผิดชอบ เหตุใดเจ้าจึงเป็นคนนำมาให้?」
เสมียนเฒ่าอู๋รีบประสานมือ 「เรียนใต้เท้า ที่บ้านของเหล่าซุนมีธุระด่วนกะทันหัน เมื่อครู่เขาบอกข้าน้อยแล้วก็รีบกลับไปก่อน ฝากข้าน้อยนำสำนวนมาส่งแทนขอรับ」