เคล็ดคุนซวีค้ำฟ้าถูกโคจรจนถึงขีดสุด เงาภูผาเทพทะยานขึ้นจากพื้นดินเบื้องหลังเขา
ชั่วพริบตา กระแสพลังแห่งฟ้าดินในรัศมีพันจั้งก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างเขาดุจคลื่นมหาสมุทร
แสงทองแห่งกายวัชระคงกระพันก่อเกิดเป็นปราการแข็งแกร่งไร้เทียมทาน พลังบุกเบิกฟ้าพรั่งพรูอย่างบ้าคลั่งอยู่ในเส้นชีพจร แสงทองในมือเขาประสานกับแสงแดงส่องประกายวูบวาบ
กร๊อบ ๆ ๆ—
แสงผลึกกลางฝ่ามือเจิดจ้าขึ้น พลังบุกเบิกฟ้าพรั่งพรูออกมา แสงแดงร้อนแรงดุจเพลิง หลั่งไหลเข้าไปในผลึกวิญญาณ
ผลึกวิญญาณยืดยาวออกอย่างรวดเร็ว พริบตาก็ยาวราวหนึ่งจั้ง ก่อนจะรวมตัวเป็นหอกผลึกที่มีแสงแดงไหลเวียนทั่วทั้งเล่ม
ด้ามหอกใสกระจ่างดุจน้ำแข็ง แสงแดงจับตัวเป็นรูปร่าง อากาศถูกพลังทำลายล้างอันบริสุทธิ์ฉีกกระชากจนเกิดระลอกคลื่นสีดำสนิทเป็นวง ๆ ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ลู่หยวนชักแขนขวาไปด้านหลัง ชักนำพลังแห่งฟ้าดินให้หลั่งไหลเข้าสู่ตัวหอกดุจคลื่น แสงแดงสดราวกับจะหยดออกมาจากปลายหอกผลึก
วินาทีถัดมา หอกผลึกก็หลุดจากมือ
ท่ามกลางความเงียบงัน แสงแดงสายหนึ่งพุ่งทะลวงฟ้าดินเป็นเส้นตรง
เสาปราณชั่วร้ายสีม่วงดำถูกทะลวงผ่านอย่างไร้เสียง ราวกับเป็นเพียงกระดาษบาง ๆ เบื้องหน้าแสงแดง ภายใต้แรงบดขยี้ของพลังบุกเบิกฟ้า เสาปราณชั่วร้ายแตกสลายทีละส่วน ก่อนระเบิดกลายเป็นหมอกฟุ้งกระจายทั่วฟ้า
แสงแดงยังคงพุ่งต่อโดยไม่ลดความเร็ว หลังทะลวงเสาปราณชั่วร้าย มันก็แทงทะลุกลางอกของอิ๋นอูจี้โดยตรง
ปลายหอกแทงเข้าจากหน้าอกทะลุออกทางแผ่นหลัง ตรึงร่างเขาทั้งร่างไว้กับผาหิน
พลังบุกเบิกฟ้าหลั่งไหลเข้าสู่แขนขาและอวัยวะภายในของเขา บดขยี้เส้นชีพจรและรูขุมขนทั่วร่างอย่างราบคาบ