“บ้าเอ๊ย ไปเปิดห้องกับสาวสวยแท้ๆ แต่กลับให้ฉันนั่งเฝ้าอยู่ข้างล่าง น่าโมโหจริงๆ!”
ถังเป่ยนั่งยองๆ อยู่หน้าโรงแรม สูบบุหรี่ไปพลางด่าไปพลาง
ภาพเซี่ยชิงในชุดร้อนแรงชวนให้คนใจสั่นผุดขึ้นมาในหัว ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดสุดๆ
เขาเป็นคนขับรถให้จางเฉิง คืนนี้จางเฉิงออกไปคุยธุรกิจ และลูกค้าก็คือเซี่ยชิง
เซี่ยชิงเป็นผู้หญิงที่สวยมาก อายุสามสิบปีแล้ว แต่ยังงดงามราวกับลูกพีชสุกเต็มที่ เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์
รูปร่างร้อนแรง แถมยังแต่งตัวล้ำสมัย คอยกระตุ้นจุดอ่อนไหวที่สุดในใจผู้ชายอยู่ตลอดเวลา
จางเฉิงหมายตาเธอมานานแล้ว คืนนี้จึงจงใจใช้เรื่องความร่วมมือทางธุรกิจเป็นข้ออ้างเพื่อให้ได้ตัวเซี่ยชิงมา
จะร่วมมือกันก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่าต้องดูว่าเซี่ยชิงจะทำตัวเป็นแค่ไหน รู้จักเอาใจเขาหรือเปล่า
ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต้องพูดกัน
เซี่ยชิงอยากได้ความร่วมมือครั้งนี้ จึงจำใจต้องยอม
ทั้งสองจึงไปเปิดห้องที่โรงแรม หวังจะพัฒนาความสัมพันธ์กันต่อ
ส่วนถังเป่ย คนขับรถน่ะหรือ ซวยไปตามระเบียบ
ต้องทำงานล่วงเวลาแบบไม่ได้ค่าจ้าง แถมยังต้องทนกับความว่างเปล่าในใจอีก!
จู่ๆ โทรศัพท์ของถังเป่ยก็ดังขึ้น
จางเฉิงเป็นคนโทรมา
ถังเป่ยด่า “บ้าเอ๊ย ไม่เห็นฉันเป็นคนเลยหรือไง!”
“ไปเปิดห้องกันแล้วยังไม่ยอมปล่อยให้ฉันได้พักอีก”
ถึงปากจะด่า แต่เขาก็ไม่กล้าชักช้า รีบรับสายทันที
“ฮัลโหลครับ เจ้านาย มีอะไรให้รับใช้ครับ?” ถังเป่ยพูดอย่างสุภาพ
“ถังเป่ย รีบมาเร็ว เข้ามาที่ห้อง 808”
จางเฉิงพูดอย่างเร่งรีบ “ฉันให้เวลาสามนาที ถ้าสามนาทีแล้วยังมาไม่ถึง ฉันไล่นายออก!”
ปึก
พูดจบจางเฉิงก็วางสายไปทันที
ถังเป่ยหน้าบึ้ง ในใจยิ่งหงุดหงิด แต่เพื่อรักษางานไว้ เขาจึงต้องรีบวิ่งไปยังห้อง 808 อย่างสุดชีวิต
เขาจะตกงานไม่ได้ เพราะน้องสาวที่บ้านยังรอเงินเดือนของเขาไปรักษาชีวิตอยู่
หนึ่งปีก่อน พ่อแม่บุญธรรมของถังเป่ยเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ เหลือเพียงน้องสาวที่ต้องพึ่งพากันอยู่กับเขา
ใครจะรู้ว่าเมื่อครึ่งปีก่อน น้องสาวของเขากลับตรวจพบว่าเป็นมะเร็ง
ถังเป่ยใช้เงินเก็บทั้งหมดเพื่อรักษาน้องสาว แถมยังเอาบ้านหลังเดียวที่มีไปจำนองด้วย
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอุดช่องโหว่ขนาดใหญ่นี้ไม่ได้ หากเขาตกงาน น้องสาวก็จะไม่มีเงินทำคีโมและต้องตายแน่นอน
เพราะอย่างนั้น ความคิดเดียวของถังเป่ยคือทำงานให้หนัก หาเงินมารักษาน้องสาว
ถึงเจ้านายจะไม่เห็นเขาเป็นคน เขาก็ต้องอดทนไว้
สามนาทีต่อมา ถังเป่ยหอบหายใจพลางผลักประตูห้อง 808 เข้าไป
ในห้องไม่ได้มีภาพวาบหวิวอย่างที่ถังเป่ยคิดไว้
ใบหน้าของจางเฉิงกับเซี่ยชิงเต็มไปด้วยความร้อนใจและไม่สบายใจ
ถังเป่ยชะงักไป ในใจนึกสงสัยว่าสองคนนี้เป็นอะไรกัน?
ไม่ใช่ว่าควรอยู่บนเตียงทำศึกกันสักสามร้อยรอบหรอกหรือ?
“เจ้านาย เรียกผมมามีอะไรหรือครับ?” ถังเป่ยก้มตัวถาม
“ถังเป่ย ช่วยฉันหน่อย”
จางเฉิงรีบพูด “เมียฉันกำลังจะมาตรวจ เธอติดตั้งเครื่องติดตามไว้ในโทรศัพท์ฉัน”
“เธอรู้แล้วว่าฉันอยู่ที่นี่ ตอนนี้กำลังรีบมาที่นี่”
“ถ้าเธอรู้ว่าฉันนัดเจอผู้หญิงข้างนอก เธอไม่มีทางปล่อยฉันไว้แน่”
“เพราะงั้นช่วยฉันหน่อย แกล้งทำเป็นว่านายกำลังนัดเดตกับเซี่ยชิง เข้าใจไหม?”
“เรื่องนี้นายต้องจัดการให้เรียบร้อย ฉันไม่ทำให้นายเสียเปรียบแน่”
“แต่ถ้าทำพัง ก็เก็บข้าวของไสหัวไปได้เลย!”
ถังเป่ยอยากร้องไห้ก็ร้องไม่ออก
ภรรยาเจ้านายไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่ายๆ ฉลาดเป็นกรด
จะหลอกเธอได้ง่ายๆ เสียที่ไหน
เซี่ยชิงก็พูดขึ้นว่า “ใช่ ถังเป่ย นายต้องช่วยฉัน เรามาช่วยกันหลอกเธอให้ผ่านไปได้”
“ถ้าสำเร็จ ฉันก็ไม่ทำให้นายเสียเปรียบเหมือนกัน”
ตอนนี้เซี่ยชิงเองก็กังวลไม่ต่างจากจางเฉิง
จางเฉิงกลัวเมีย ส่วนเธอกังวลว่าถ้าเรื่องถูกจับได้ ความร่วมมือจะต้องล่มลง
เซี่ยชิงเป็นผู้หญิงที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อไต่เต้าขึ้นไป
เธอพยายามมานานขนาดนี้ จะยอมให้ทุกอย่างพังลงกลางทางได้อย่างไร
“ถังเป่ย ตกลงหรือเปล่า รีบตอบมา!” จางเฉิงเร่งอย่างไม่พอใจ
ถังเป่ยไม่มีทางเลือก เพื่อรักษางานไว้ เขาจึงได้แต่กัดฟันตอบว่า “ผมตกลงครับ”
“เจ้านายวางใจได้ ผมจะหาทางปิดบังภรรยาเจ้านายให้ได้”
“ดี ฉันเชื่อนาย พรุ่งนี้ฉันขึ้นเงินเดือนให้”
จางเฉิงยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้ถังเป่ย “เอาโทรศัพท์ฉันไปถือไว้ เดี๋ยวเมียฉันมาถึง นายก็บอกว่าฉันลืมโทรศัพท์ไว้บนรถ”
“จำไว้ว่าต้องรับมือกับเมียฉันให้ดี ฉันไปก่อนล่ะ”
ก่อนจากไป จางเฉิงหันไปพูดกับเซี่ยชิงว่า “ที่รัก ลำบากเธอแล้ว”
“พรุ่งนี้ไปเซ็นสัญญาที่ห้องทำงานฉันนะ”
หลังจางเฉิงออกไป ถังเป่ยจึงหันไปมองเซี่ยชิง เมื่อได้เห็นเธอในระยะใกล้ เธอก็ยิ่งสวยเย้ายวนกว่าเดิม
ครั้งนี้เซี่ยชิงแต่งตัวเป็นพิเศษเพื่อมาพบจางเฉิง
แต่งหน้าอย่างประณีต เสื้อผ้าก็ออกแนวเซ็กซี่ ขับเน้นรูปร่างชวนมองของเธอให้เด่นชัด
จนยากจะห้ามใจไม่ให้จินตนาการถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน
ถังเป่ยรู้สึกว่าตัวเองแทบต้านทานเสน่ห์ของเซี่ยชิงไม่ไหว
ร่างกายร้อนรุ่มจนแทบทนไม่ไหว
“บ้าเอ๊ย นี่มันนางจิ้งจอกชัดๆ!”
เซี่ยชิงสัมผัสได้ถึงสายตาร้อนแรงของถังเป่ย เธอขมวดคิ้วแล้วพูดอย่างไม่พอใจว่า “คุณมองอะไรมั่วซั่ว?”
“ถังเป่ย ฉันเตือนคุณไว้ก่อน จำสถานะของตัวเองให้ดี!”
“คุณเป็นแค่คนขับรถ เราอยู่กันคนละโลก”
คำพูดของเซี่ยชิงกระแทกใจถังเป่ยอย่างจัง
สังคมนี้มันเป็นอย่างนี้แหละ
คนรวยคือคนสำคัญ
อยากทำอะไรก็ทำได้ตามใจ
ถ้าไม่มีเงิน ต่อให้เป็นคนดีแค่ไหนก็เป็นได้แค่คนไร้ค่า ไม่มีใครเห็นหัวทั้งนั้น...
ถังเป่ยแอบสาบานในใจว่าเขาจะต้องกลายเป็นคนรวยให้ได้!
สักวันหนึ่ง เขาจะทำให้ทุกคนที่เคยดูถูกเขาต้องแหงนหน้ามอง!
ถังเป่ยรีบเบนสายตากลับมา “ครับ ผมรู้แล้ว”
ปัง
ประตูถูกผลักเปิดออก
คนที่เข้ามาคือโจวเสวี่ย ภรรยาเจ้านาย ซึ่งพาบอดีการ์ดมาด้วย
โจวเสวี่ยเป็นผู้หญิงเก่งในแวดวงธุรกิจ ออร่าทรงพลังมาก ดวงตาคมกริบจ้องมองถังเป่ย
“ทำไมเป็นคุณ?”
“จางเฉิงอยู่ไหน รีบให้เขาออกมาหาฉันเดี๋ยวนี้”
เมื่อเผชิญกับออร่าทรงพลังของโจวเสวี่ย ถังเป่ยก็ใจสั่น แต่ยังฝืนตอบว่า “คุณผู้หญิง เจ้านายไม่ได้อยู่ที่นี่ครับ”
“หืม? เขาไม่ได้อยู่ที่นี่?”
โจวเสวี่ยหรี่ตา “คุณเป็นคนขับรถของเขา ในเมื่อเขาไม่อยู่ แล้วคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
“คืออย่างนี้ครับ ผมกับเซี่ยชิงชอบพอกัน ผมขอลาเจ้านายมา แล้วมาที่นี่เพื่อเปิดห้องกับเธอครับ!”
ถังเป่ยพูดข้ออ้างที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา
โจวเสวี่ยชี้ไปทางเซี่ยชิงด้วยท่าทีเย็นชาแล้วถามอย่างสงสัยว่า “ถังเป่ย คุณคบกับเซี่ยชิงแล้วหรือ?”
“ผู้หญิงที่เห็นแก่เงินอย่างเธอ ในสายตามีแต่เงินของผู้ชาย เป็นไปไม่ได้หรอกที่เธอจะชอบคุณ”
“คิดจะหลอกฉันหรือไง?”
ถังเป่ยใจสะดุ้ง แต่ตอนนี้เขาถอยไม่ได้แล้ว ไม่มีทางให้กลับหลัง
เขาจึงทำได้แค่กัดฟันพูดว่า “คุณผู้หญิง ผมคบกับเธอจริงๆ ครับ”
เซี่ยชิงเป็นฝ่ายคล้องแขนถังเป่ยอย่างสนิทสนม
“คุณโจว ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบฉัน แต่ฉันคบกับถังเป่ยจริงๆ ค่ะ”
“เขาเป็นผู้ชายที่ดี ฉันชอบเขามาก”
“เรากำลังคบกันอยู่ค่ะ”
แววเย็นชาวาบผ่านดวงตาของโจวเสวี่ย ก่อนจะตามมาด้วยแววเจ้าเล่ห์
“เซี่ยชิง ในเมื่อเธอบอกว่าพวกเธอกำลังคบกัน ก็พิสูจน์ให้ฉันดูสิ”
เธอพูดกดดันว่า “ถ้าไม่พิสูจน์ อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”
“โจวเสวี่ยคนนี้ไม่ใช่คนที่จะหลอกกันได้ง่ายๆ ถ้าทำให้ฉันขุ่นเคือง ฉันจะทำให้เธอไม่มีที่ยืนในเมืองอานเฉิง!”
โจวเสวี่ยเป็นผู้หญิงที่มีวิธีการมากมาย ความสำเร็จในวันนี้ของจางเฉิง รวมถึงทรัพย์สินนับแสนล้าน ล้วนเป็นเพราะเธอทั้งนั้น!
เซี่ยชิงพูดอย่างประหม่า “คุณอยากให้พวกเราพิสูจน์ยังไงคะ?”
“เรื่องนั้นพวกเธอก็ต้องคิดกันเอง ไม่เกี่ยวกับฉัน” โจวเสวี่ยพูดเสียงเย็น พร้อมแผ่ออร่ากดดันออกมา
สีหน้าของเซี่ยชิงดูแย่มาก ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ เธอรู้ดีว่าถ้าวันนี้หลอกโจวเสวี่ยไม่สำเร็จ ตัวเองต้องเจอดีแน่
เธอจึงกัดฟันพูดว่า “คุณโจว ในเมื่อเป็นอย่างนี้ งั้นฉันจะให้คุณดูว่าปกติฉันกับถังเป่ยทำอะไรกันบ้าง”
เซี่ยชิงฝืนทนความอัดอั้นในใจ แล้วจับมือถังเป่ยไว้ “ที่รัก คุณโจวไม่เชื่อในความสัมพันธ์ของเรา งั้นเราก็ให้เธอดูสิว่ามันจริงหรือเปล่า”
ภายใต้สายตาของโจวเสวี่ย เซี่ยชิงเริ่มแสดงบทบาทของตัวเอง ตัดสินใจยอมให้ถังเป่ยได้ประโยชน์สักครั้ง