“เจ้าหน้าที่ซูยวนผู้ทรงเกียรติ ไม่ทราบว่าข้าอธิบายเช่นนี้แล้ว คุณจะเข้าใจหรือไม่” หัวหน้าหน่วยที่สองเป็นชายผู้ดูสุภาพอ่อนโยนอย่างยิ่ง
เขายังนับว่ามีมารยาท ทั้งไม่ได้แสดงท่าทีเกียจคร้านหรือวางตนเหนือกว่าแม้แต่น้อย เพราะซูยวนไม่รู้แม้แต่ความรู้พื้นฐาน
ซูยวนชูนิ้วโป้ง “ขอบคุณค่ะ!”
“ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก พวกเราเป็นเพื่อนร่วมงานกัน”
หัวหน้าหน่วยที่สองไม่พูดอะไร เพียงยิ้มบาง ๆ
หุ่นเชิดแบ่งออกเป็นหุ่นเชิดสวรรค์ หุ่นเชิดปฐพี หุ่นเชิดหยิน และหุ่นเชิด
หุ่นเชิดระดับต่ำสุดคือพวกที่ไม่มีจิตสำนึกเป็นของตนเอง เหมือนผู้เล่นเหล่านั้นที่ถูกทิ้งไว้ในดันเจี้ยน
ส่วนหุ่นเชิดหยินเป็นประเภทปรสิต ผีร้ายจะเลือกภาชนะที่เหมาะสม กลืนกินจิตสำนึกของอีกฝ่าย แล้วเข้าครอบครองร่างนั้น
ความสามารถของหุ่นเชิดหยินถูกจำกัด พลังจึงอ่อนด้อยลงอย่างมาก
หุ่นเชิดปฐพีต่างออกไป จิตสำนึกของมนุษย์กับผีร้ายผสานรวมและดำรงอยู่ร่วมกัน โดยสามารถแสดงพลังได้อย่างเต็มที่
แต่กรณีเช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก มนุษย์กับผีร้ายต้องเข้ากันได้อย่างสูง หากไม่เช่นนั้นก็จะผสานกันล้มเหลวและกลายเป็นหุ่นเชิดหยิน
สำหรับหุ่นเชิดสวรรค์ หัวหน้าหน่วยที่สองส่ายหน้า บอกว่ารู้เรื่องนี้น้อยมาก
ซูยวน: 【ระบบ ก่อนหน้านี้แกบอกว่าโหย่วหนิงเป็นหุ่นเชิดปฐพี ถ้าอย่างนั้นฐานะของเธอก็สูงไม่น้อยเลยสินะ?】
ระบบพยักหน้า: 【ถูกต้อง โฮสต์ เมื่อดูจากสถานการณ์ในตอนนั้น ตอนนี้โหย่วหนิงน่าจะผสานรวมกับลี่เฟย่าได้อย่างสมบูรณ์แล้ว】
ซูยวน: 【เพราะงั้น คราวหน้าเจอกัน พลังของเธอจะเพิ่มขึ้นมากเลยหรือเปล่า?】
ระบบ: 【ใช่แล้ว】
ซูยวนกลับเข้าห้องทำงานอีกครั้ง อันยาก็อยู่ที่นั่นด้วย