โจวซื่อเองก็ไม่รู้ว่าตนประสบโชควาสนาอะไรเข้า
เขาแค่ถูกม้วนลงไปในน้ำ แล้วก็หาทางขึ้นมาอยู่ตลอด แต่ติดอยู่ในนั้นถึงสองวัน
เขาส่ายหน้า บอกว่าไม่รู้จริง ๆ ว่าโชควาสนาคืออะไร
โจวซื่อนึกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนคาดเดาว่า “หรือว่าต้องให้ตัวเองจมน้ำสักหน่อย?”
ผู้มีอำนาจหลายคนของสหพันธ์ล้วนผ่านศึกมานับไม่ถ้วน จึงไม่เห็นว่าการกระทำเช่นนี้จะนับเป็นโชควาสนาได้
บางทีแม้แต่ตัวเขาเองก็อาจไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
“พอแล้ว”
“เรื่องผู้มีพลังสามอย่างกับการเลื่อนขั้นสามครั้งล้วนสำคัญยิ่ง เก็บเป็นความลับไว้ก่อน” ประธานสมัชชาเสิ่นกล่าวตัดสินเด็ดขาด ก่อนเอ่ยอย่างใจกว้างว่า “อีกสักพัก สหพันธ์จะส่งของขวัญพิเศษไปให้พวกคุณที่อพาร์ตเมนต์”
คุณค่าที่ซูยวนแสดงให้เห็นในภารกิจนั้นสูงถึงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบล้านกว่า ประธานสมัชชาเสิ่นมีสีหน้าเคร่งขรึม ตั้งใจจะหารือกับซูยวน
“คุณซูยวน คุณค่าที่คุณแสดงให้เห็นในภารกิจนั้นแม้จะไม่ถึงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบล้าน แต่สหพันธ์ยินดีให้คุณยกเลิกหนี้”
“เพื่อแลกเปลี่ยน สหพันธ์หวังว่าคุณจะอยู่ในหน่วยที่หนึ่งต่อไป และทำภารกิจของหน่วยอย่างน้อยเดือนละครั้ง”
“แน่นอน สหพันธ์จะมอบผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อให้”
ดันเจี้ยนที่ซูยวนเคยเข้าร่วมล้วนปิดลงอย่างประหลาด และจะไม่มีผู้เล่นหน้าใหม่ถูกดึงเข้าไปอีก
พวกเขายังไม่รู้สาเหตุแน่ชัด จึงต้องสังเกตการณ์ในดันเจี้ยนของซูยวนต่อไปอีกหลายครั้ง
ซูยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
ทุกคนต่างคิดว่าซูยวนคงไม่ยอมรับ และอาจถึงขั้นรีบถอนตัวจากหน่วยที่หนึ่ง ทว่าเธอกลับพยักหน้าตกลงตามเงื่อนไข