สมัชชาสหพันธ์
สมาชิกสภากู้ได้รับข่าวจากลูกสาวของตน ก็พลันถอนหายใจอย่างโล่งอก ยังดี ยังดีที่ซูยวนเป็นฝ่ายชนะ คนของตนแพ้ไปก็ช่างเถิด
อีกด้านหนึ่ง ข่าวในฟอรัมอัปเดตแล้ว ผลปรากฏว่าซูยวนเป็นฝ่ายชนะ
เซี่ยกัวรีบแจ้งผลให้ทุกคนทราบทันที
เมิ่งเต๋อคาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว เขาลูบเคราพลางหัวเราะเสียงดังอย่างอารมณ์ดี “เอาละ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”
เมิ่งเต๋อเป็นฝ่ายยุติเรื่องนี้เสียเอง
สมาชิกสภากู้รู้สึกซาบซึ้งใจ รีบกล่าวคล้อยตาม “ใช่ ใช่แล้ว เป็นแค่เรื่องหยอกล้อกันระหว่างคนรุ่นหลังเท่านั้น”
“ตระกูลกู้ของข้าไม่มีความไม่พอใจใด ๆ ทั้งสิ้น!”
ประธานสมัชชาเสิ่นเองก็ไม่คิดจะเอาเรื่องนี้มาใส่ใจ เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเมิ่งเต๋อแล้ว ดูท่าซูยวนคงจงใจทำเช่นนั้น
โครงสร้างของสมัชชาแห่งนี้ หากไม่จำเป็นก็ไม่ควรเปลี่ยนแปลง
เขาโบกมือ “เอาละ วันนี้พอแค่นี้”
สมาชิกสภาเซี่ยดึงเซี่ยกัวไว้ กำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า “กัวกัว เรื่องของซูยวน ลูกช่วยจับตาดูให้มากหน่อย อย่าให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นได้เด็ดขาด”
“แต่ก็อย่าบุ่มบ่ามแบบนี้อีก”
เซี่ยกัวพยักหน้า ยอมรับว่าตนร้อนใจเกินไปหน่อย แต่ก็เพราะเป็นห่วงเจ้าหน้าที่ของตน กลัวว่าจะถูกคนรังแก
“รู้แล้วค่ะ พ่อ”
ซูยวนยังไม่รู้เลยว่าการลองหยั่งเชิงเพียงครั้งเดียวของตนจะก่อเรื่องตามมาได้มากมายขนาดนี้
เธอเล่นใบขับขี่สหพันธ์ในมือไปมา พลางคิดว่าในที่สุดก็ไม่ต้องอาศัยรถคนอื่นนั่งอีกแล้ว
จี้หลิ่นเหลือบมองเธอเล็กน้อย “อันหลานไปรับภารกิจที่หอภารกิจล่วงหน้าแล้ว ผมจะพาคุณกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉินอวี่จะมารับพวกเรา”
ซูยวนเงียบไป นับว่าเห็นด้วยแล้ว
พูดไปแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอออกทำภารกิจ นับตั้งแต่เข้าร่วมสหพันธ์มา