งานวันนี้ของซูยวนคือจัดเอกสารในสำนักงาน
เธอนอนเอกเขนกบนโซฟา กินองุ่นไปพลาง สั่งหลินเย่แบ่งเอกสารใส่แฟ้มไปพลาง
เรื่องจัดเอกสาร เธอก็จัดแล้วนี่นา
แค่ใช้ปากจัดเท่านั้นเอง
หลินเย่ราวกับสามีแสนดีที่ทำงานบ้านเก่ง ทั้งขยันและไม่ปริปากบ่น
ระบบแจ้งเตือน: 【โฮสต์ ความคืบหน้าในการเยียวยาความชอบหมกมุ่นกับความสัมพันธ์ต้องห้ามของเป้าหมายเพิ่มขึ้น 10%!】
แค่ 10 เองเหรอ?
ซูยวนเบะปาก
หน้าต่างระบบแสดงข้อมูลใหม่: 【โฮสต์เริ่มภารกิจจำกัดเวลาเพื่อช่วยเหลือเป้าหมายแล้ว ขณะนี้สามารถรับข้อมูลอดีตของเป้าหมายได้ 1 ชุด นับถอยหลังก่อนหมดเวลารับภารกิจ: 10—9—】
ภารกิจจำกัดเวลาอีกแล้ว
ซูยวนไม่พอใจ: 【ระบบ ช่วงนี้เธอเริ่มเกินความจำเป็นแล้วนะ】
ระบบ: 【ระบบกำลังพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้บริการโฮสต์ได้ดียิ่งขึ้น ขอแจ้งเตือนโฮสต์ว่า เมื่อทำภารกิจจำกัดเวลาครั้งนี้สำเร็จ โฮสต์จะได้รับค่าพลังชีวิต 1 แต้ม】
【4—3—】
【รับภารกิจ】 ซูยวนตอบโดยไม่ลังเล
ถ้าบอกตั้งแต่แรกว่ามีรางวัลพิเศษ เธอจะเสียเวลาทำเรื่องพวกนี้ไปทำไม
ระบบ: 【กำลังถ่ายทอดอดีตของเป้าหมาย—】
ความทรงจำช่วงหนึ่งผุดขึ้นในห้วงจิตของซูยวนโดยอัตโนมัติ
เธอลืมตาขึ้น มุมมองอยู่ต่ำเตี้ย เสียงก็ยังอ่อนเยาว์
นี่คงเป็นหลินเย่ตอนเด็ก
การรับความทรงจำครั้งนี้กลับทำให้เธอกลายเป็นผู้ประสบเหตุโดยตรง ระบบยังพอมีหลักประกันอยู่บ้างจริง ๆ
ในสายตาปรากฏหญิงงามสง่าผู้หนึ่ง นางแต่งกายมิดชิด ทั่วร่างไม่มีผิวหนังส่วนใดโผล่พ้นออกมาเลย นอกจากใบหน้า
“หลินเย่ เจ้าเป็นบุตรของข้ากับบิดาเจ้า ต่อไปเจ้าต้องสืบทอดกิจการ ข้าบอกเจ้าไปหลายครั้งแล้วว่าอย่าทำตามใจตนเอง”