【ติ๊ง! ค่าความชื่นชอบ -10!】
【ค่าความชื่นชอบปัจจุบัน -10】
ซูยวนหรี่ตาลง ทำท่าทางอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง «ฉัน... ฉันแค่ทำตามระเบียบธนาคาร ลูกค้าท่านนี้จงใจหาเรื่องเองค่ะ»
ผีตุ่มหนองคลานกระเสือกกระสนไปเก็บมือที่ขาดของตัวเอง ก่อนจะประคองไว้ในอ้อมแขนอย่างระมัดระวัง เปลวโทสะพลุ่งขึ้นในดวงตา
ท่าทางราวกับไม่ยอมเลิกราและคิดจะเรียกร้องความเป็นธรรม «พวกคุณ... ธนาคารของพวกคุณปฏิบัติต่อลูกค้าแบบนี้หรือ!»
«ลูกค้าคือพระเจ้า!»
ผีชั้นต่ำฟื้นฟูตัวเองได้ไม่เร็วนัก วิธีที่ดีที่สุดคือเก็บชิ้นส่วนที่ขาดไปมาประกบกับรอยแผลแล้วพันไว้ แบบนั้นถึงจะสมานเร็วขึ้น
ในหัวของผีตุ่มหนองมีแต่แผนจะอาศัยพนักงานฝึกหัดคนนี้เล่นงานธนาคารสักหน
ถึงอย่างไร ทุกปีธนาคารหมิงเฟิงก็ผลักพนักงานออกมารับผิดแทนเพื่อระงับโทสะของลูกค้าอย่างพวกมันไม่รู้ตั้งเท่าไร
ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังเป็นแค่พนักงานฝึกหัด
ผีตุ่มหนองโวยวายว่าจะร้องเรียนธนาคาร
ผู้จัดการโถงใหญ่เบียดฝูงผีเข้ามา ก่อนก้มตัวคำนับผีตุ่มหนองเก้าสิบองศา «ขออภัยค่ะลูกค้า ดิฉันเป็นผู้จัดการโถงใหญ่ จะตรวจสอบเรื่องราวเดี๋ยวนี้»
พอเธอเงยหน้าขึ้น เตรียมจะเล่นงานพนักงานฝึกหัดหมายเลข 04 อย่างซูยวน ก็เห็นผู้จัดการธนาคารของตนเสียก่อน
มุมปากของเธอเปลี่ยนองศา ใบหน้าสีเทาขาวพร่าเลือนแปรเปลี่ยนอย่างเห็นได้ชัด «ท่านมาเร็วกว่ากำหนดหรือคะ?»
ทั้งตื่นเต้น ทั้งประจบประแจง และยังมีอารมณ์อื่นปะปน
รอบกายหลินเย่แผ่ไอผีเข้มข้น ชัดเจนว่าเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในธนาคารแห่งนี้