“ฉันเจอเบาะแสแล้ว”
คราวนี้หลู่สวนไม่อ้อมค้อม เปิดปากก็เผยคุณค่าของตัวเองออกมาทันที
ซูยวนมองใบหน้าน่ารักที่เผยแววรำคาญออกมา “ไม่สนใจ คุณบังทางฉันอยู่”
“ซูยวน คราวนี้ฉันไม่ได้โกหกคุณจริง ๆ”
“ถ้าอยากรอด ก็ต้องสังเวย นั่นหมายความว่าเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะมีชีวิตรอดได้แค่คนเดียว”
“ส่วนคุณที่จับคู่กับผีร้าย... จุดจบมีแต่ความตาย”
ซูยวนโกรธจนหัวเราะออกมา
มาดักเธอแต่เช้าตรู่ก็เพื่อมาบอกว่าเธอต้องตายอย่างนั้นเหรอ?
“ฉันต้องขอบคุณจริง ๆ เลยนะ” ซูยวนผลักอีกฝ่ายออกอย่างไม่สบอารมณ์
“พอคุณไปถึงพุ่มกุหลาบ ก็จะรู้เองว่าฉันไม่ได้โกหก!”
“ซูยวน ฉันมีวิธีฆ่าผีร้าย ถ้าคุณเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ ก็แวะมาหาฉันได้ทุกเมื่อ”
“ปัง!”
ฆ่าอิกริสเหรอ?
ไม่นับที่ระบบแจ้งว่าอิกริสฆ่าไม่ตาย แค่คิดว่าหลู่สวนจะหวังดีขนาดนั้นเชียวหรือ?
ก่อนหน้านี้เขาทำดีกับเธอ ก็เพื่อเอารองเท้าส้นสูงของอิกริสไปจากมือเธอ ส่วนตอนนี้... ต้องมีแผนอะไรแน่!
เวลาผ่านไปทีละน้อย ทุกคนต่างจัดการตัวเองกันเรียบร้อย ก่อนมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้านเพื่อเข้าร่วมการซ้อมพิธีแต่งงานในวันนี้
ทั้งสี่คนต่างมีความคิดเป็นของตัวเอง
ซูยวนยังคงยิ้มหวานคล้องแขนอิกริสไว้ หากมองข้ามผิวสีเทาซีดกับดวงตาสีน้ำเงินเข้มลึกลับของเขา ทั้งสองก็ดูราวกับเป็นเจ้าของคฤหาสน์กับภรรยาจริง ๆ
กุหลาบที่ผ่านแสงจันทร์สีแดงตลอดคืนยิ่งงดงามเย้ายวน พวกมันหันเข้าหาทั้งกลุ่ม ราวกับมีดวงตาคู่แล้วคู่เล่าจ้องมองพวกเขาเขม็ง