เคลอสหมุนข้อมือไปมา «นี่ผมขึ้นเรือโจรสลัดของเจ้าหญิงแล้วหรือไง?»
ใต้เรือนผมสีทอง ดวงตาสีเขียววูบไหว เผยให้เห็นความสูงศักดิ์โดยกำเนิด
ซูยวนกระตุ้นให้กุหลาบในฝ่ามือเติบโตอย่างรวดเร็ว
ขณะเดียวกัน ข้อมือของเคลอสก็พลันร้อนผ่าว
«ดูท่าจะขึ้นเรือโจรสลัดจริง ๆ สินะ»
«ช่วยไม่ได้นี่ ใครใช้ให้นายเป็นเจ้าหญิงล่ะ»
เคลอสมองตราประทับบนข้อมือ แววตาพลันหม่นลง «ตราผีร้าย»
ตราประทับนี่กลับเป็นตราผีร้ายจริง ๆ
กุหลาบในฝ่ามือของซูยวนเติบโตเต็มที่แล้ว ส่งกลิ่นหอมจาง ๆ พร้อมกับพลังผีร้ายสีม่วงดำ
«ใช่»
«ในโลกผีร้าย ผีร้ายที่มีตราประทับแบบนี้ล้วนเป็นคนของฉัน»
ใบหน้าของเคลอสที่เมื่อครู่ยังมีรอยยิ้มพลันเคร่งขรึม «เป็นไปได้ยังไง»
«ตราประทับแบบนี้มีได้เฉพาะผีร้ายพวกเดียวกันเท่านั้น»
«ยิ่งกว่านั้น ต้องเป็นทายาทในสายเทพผีเท่านั้นถึงจะมีได้»
มนุษย์จะมีได้ยังไง
«ชู่ว์—»
ซูยวนเก็บกุหลาบกลับไป มันหายวับจากฝ่ามือ
«คุณใช้มันติดต่อฉันได้ทุกเมื่อ»
เคลอสดูประหม่าอย่างที่ไม่ค่อยเป็น เขาคว้าต้นแขนของซูยวน «เจ้าหญิง ตกลงคุณเป็นใครกันแน่»
«ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใคร ก็ขึ้นเรือของฉันแล้ว»
«เคลอส นี่ไม่เหมือนคุณเลยนะ»
ซูยวนตบแขนเขาเบา ๆ «ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ขายนายหรอก»
«ผู้พิพากษาโจว คุณเข้าไปไม่ได้นะครับ»
เสียงของหนิงเฟยดังมาจากด้านนอก ตามด้วยเสียงของบางอย่างตกลงมาแตกกระจาย
โจวซื่อ ตัวก่อเรื่องเอ๊ย
ซูยวนลุกขึ้นเดินออกไป «เคลอส ตามมา»
«ครับ เจ้าหญิง»
เคลอสยินดีทำตามคำสั่งของซูยวนอย่างเต็มใจ