“ช่วยด้วย—!”
“ช่วยฉันที ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!”
เขตดี ประตูหมายเลข 7 แง้มอยู่ มือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากด้านในพร้อมร้องขอความช่วยเหลือ
ต่อให้มีคนเดินผ่านหน้าประตูหมายเลข 7 ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วย
พวกเขาคือคู่แข่งกัน
ฉินอวี้มองเลือดที่ไหลออกมาจากด้านในประตูหมายเลข 7 ร่างทั้งร่างสั่นเทา
ทำไมคนที่จับได้แบบพิมพ์เขียวตุ๊กตากลไกถึงต้องเป็นเขาด้วย แถมยังมีเพียงห้องหมายเลข 7 ที่จะได้ชิ้นส่วนล้อเลื่อนอีก!
แค่ได้ยินเสียงจากข้างใน ขาก็อ่อนจนแทบยืนไม่ไหวแล้ว
นั่นมันเสียงสว่านไฟฟ้าชัด ๆ!
ไฟหน้าประตูหมายเลข 7 เปลี่ยนเป็นสีเขียวอีกครั้ง สีเขียวหมายความว่าเข้าไปได้ และข้างในไม่มีใครอยู่
ผู้เล่นที่เพิ่งเข้าไปยังไม่ออกมา
เขาตายแล้ว
เวลานับถอยหลังเหลืออีก 2 ชั่วโมง
ฉินอวี้สิ้นหวังและจนปัญญา สุดท้ายก็ทรุดนั่งลงกับพื้น
“พี่เยวี่ย อยู่ที่ไหนกันแน่!”
จู่ ๆ ก็มีเท้าคู่หนึ่งปรากฏตรงหน้า
ฉินอวี้เงยหน้าขึ้น “พี่เยวี่ย?”
ไม่ใช่
เป็นเด็กสาวตัวเล็กที่ดูขี้ขลาดและอ่อนแอคนหนึ่ง
“สวัสดี ฉันเป็นสินค้าประมูลหมายเลข 6 คือว่า… ในห้องหมายเลข 7 มีผีร้ายจักรกลอยู่ เธออย่าเข้าไปเลยดีกว่า”
เด็กสาวที่ดูอ่อนแอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ใบหน้าซีดขาวปรากฏตรงหน้าฉินอวี้
เธอยิ้มบาง ๆ “ขอบคุณที่เตือนนะ”
ฉินอวี้กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับเห็นเด็กสาวเดินตรงเข้าไปในห้องหมายเลข 7 โดยไม่หันกลับมามอง
เขาได้แต่ไว้อาลัยให้เธอ
แต่สิบนาทีต่อมา ชายกระโปรงของเด็กสาวเปื้อนเมือกอยู่เล็กน้อย มือข้างหนึ่งถือชิ้นส่วนล้อเลื่อนไว้ ส่วนอีกข้างยื่นชิ้นหนึ่งให้ฉินอวี้ “ถือเป็นคำขอบคุณ”