ฉินอวี้รู้สึกตึงที่แผ่นหลัง “พี่หยวน เอายังไงดี พวกเขาเหมือนจะเล็งฉันที่เป็นตัวห่วยสุดกันหมดเลย”
ต้องบอกว่าฉินอวี้โชคดีจริง ๆ ราวกับเรื่องดี ๆ มักจะตกมาถึงเขาเสมอ
“ป้ายมูลค่าของนายได้มายังไง?”
ฉินอวี้กลัวซูยวนเข้าใจผิดว่าเขาฆ่าคน จึงรีบอธิบาย “ผมเก็บมาได้ครับ ก่อนหน้านี้คนที่ได้อันดับหนึ่งฆ่าคนไปตั้งเยอะ ผมเลยฉวยโอกาสเก็บมาได้หนึ่งอัน”
ซูยวน: ถือว่าฉันไม่ได้ถามแล้วกัน
ผู้เล่นที่เหลือก็ไม่ใช่คนโง่
หมายเลข 17 มีผีร้ายคอยคุ้มกัน ส่วนหมายเลข 6 ก็ดูออกทันทีว่าเป็นลูกน้องหมายเลข 17 ทั้งคู่แตะต้องไม่ได้
ส่วนหมายเลข 2 ที่ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งได้ ก็ต้องเป็นคนโหดเหี้ยมแน่นอน
ดังนั้น การแย่งชิงทั้งหมดจึงมุ่งไปที่หมายเลข 9 กับหมายเลข 11
การฆ่าฟันระหว่างคนกับสัตว์เลี้ยงเริ่มขึ้นในพริบตา
พวกเขาเหยียบศพของพวกเดียวกัน พร้อมตะโกนด้วยความยินดี “ฉันชนะแล้ว! ฉันรอดแล้ว!”
แขกผู้มีเกียรติพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อรู้ผลแพ้ชนะ ทุกคนก็ขึ้นไปยังชั้นบนสุด ซึ่งเป็นลานประมูลที่แท้จริง
ซู ลี่ไป๋คุยอะไรบางอย่างกับผู้ดำเนินการประมูล ก่อนเตรียมพาซูยวนกับไดอาน่าออกไป
ในฐานะผู้ดูแล เขาไม่ยอมให้เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นเด็ดขาด
พวกเธอไม่ใช่คนกับสัตว์เลี้ยง จึงไม่ควรมาอยู่ที่นี่
ในบรรดาคนกับสัตว์เลี้ยงทั้งห้า เหลืออยู่เพียงสามคน เสียงไม่พอใจดังขึ้นต่อเนื่องจากห้องรับรอง
“ซู ลี่ไป๋ กฎของลานประมูลสีเลือดคือคนหนึ่งซื้อคนกับสัตว์เลี้ยงได้แค่หนึ่งคน แต่ตอนนี้คุณกลับเหมาสองคนไว้คนเดียว ไม่คิดว่าตะกละเกินไปหน่อยหรือ?”