“เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ?”
ประธานสมัชชาเสิ่นมีสีหน้าเคร่งขรึม
“ท่านประธานสมัชชาครับ เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน มีกล้องตรวจการณ์หลายตัวถูกทำลาย หลังจากนั้นสมาชิกทุกคนในทีมของซูยวนก็หายไปจากภาพที่เห็นครับ”
“พวกเรา...ไม่เห็นพวกเขาอีกเลยครับ”
ประธานศาลโจวตบโต๊ะเสียงดัง “เกิดอะไรขึ้น พูดมาให้ชัด!”
“จากภาพที่กล้องส่งกลับมา ภาพตรงหน้าหายไปในพริบตา ระหว่างนั้นไม่มีอาการติดขัดเลยครับ”
“เป็นเคลอส”
ประธานกิลด์หย่งเย่แทบไม่ต้องคาดเดาก็รู้ว่าใครมีความสามารถหยุดเวลาได้ ในช่วงเวลานั้นเขาต้องทำอะไรบางอย่างแน่ หากแค่ต้องการหลบซ่อนร่องรอย คงไม่หายตัวไปนานขนาดนี้
“พวกเขาคิดจะทำอะไรกัน?”
“ซ่อนตัวหรือ?”
ประธานสมาคมไข่มุกดำถามขึ้น
เดิมทีคิดว่ามีแค่สมาคมของพวกเขาที่เจอสถานการณ์ต้องเอาตัวรอดแบบนี้ ไม่คิดเลยว่าจะมีคนแบบนี้อยู่ในหมู่ยอดฝีมือของสหพันธ์ด้วย
“ซ่า...ประธานสมัชชาเสิ่น”
เครื่องสื่อสารตรงหน้าส่งเสียงขึ้น
ประธานสมัชชาเสิ่นส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบก่อน แล้วหยิบเครื่องสื่อสารขึ้นมา “ผมเอง”
“ประธานสมัชชาเสิ่น ช่วยอธิบายให้ชัดทีว่าซูยวนเป็นใครกันแน่”
หมายความว่าอย่างไร?
ซูยวนก่อเรื่องขึ้นมาหรือ?
ถึงอย่างนั้น ประธานสมัชชาเสิ่นก็ไม่ได้คิดจะเปิดเผยข้อสันนิษฐานของตัวเองเกี่ยวกับซูยวน เพียงกล่าวซ้ำข้อมูลที่ทุกคนรู้กันอยู่แล้ว
“ก็แค่ผู้มีพลังสองอย่าง”
“อย่างนั้นหรือ?”
“แล้วรอยแยกชั่วคราวที่ปรากฏขึ้นในหมอกแดงจะอธิบายอย่างไร?!”
“เคลอสกับซ่งสือซิวถูกเธอลากเข้าไปในโลกผีร้ายทั้งคู่!”
ตูม—!
สามารถหาทางเข้าโลกผีร้ายในหมอกแดงได้งั้นหรือ?
ไม่ใช่ว่ามีเพียงหัวหน้าองค์กรดอกไม้ฝั่งโน้นเท่านั้นที่ทำได้หรือ?