โจวซื่อฉวยอุปกรณ์สื่อสารจากมือเซี่ยกัวไปก่อน
หน้าจอถ่ายทอดสดกลับมาเป็นปกติ ชื่อของซูยวนปรากฏขึ้นบนหน้าสรุปผล
บนหน้าจอแสดงเพียงระดับการผ่านด่าน: ระดับ SSS
เขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “สมกับเป็นเจ้าตัวน้อยของฉันจริง ๆ”
โจวซื่อโยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ ล้วงมือข้างหนึ่งใส่กระเป๋า แล้วชูนิ้วชี้กับนิ้วกลางแนบกันทำท่าเคารพ
ผมสีส้มแดงของเขาสะบัดไหว “ท่านลุงทั้งหลาย ขอโทษที่รบกวนครับ”
“ศาลอนุญาโตตุลาการมีงานยุ่งมาก ผู้น้อยขอตัวก่อนแล้วกันครับ”
ใบหน้าของประธานศาลโจวสลับแดงสลับขาว รู้สึกอับอายที่มีลูกชายเช่นนี้ “หยุดเดี๋ยวนี้!”
“ไม่มีมารยาท”
โจวซื่อยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “คราวหน้าจะทำตัวดี ๆ ครับ”
เหล่าผู้อาวุโสและสมาชิกสภาที่อยู่ในที่ประชุมต่างเห็นระดับผลการผ่านด่านสุดท้ายบนหน้าจอถ่ายทอดสดเช่นกัน
เกิดเหตุไม่คาดฝันเช่นนี้ แต่ยังเอาตัวรอดออกมาได้โดยไม่บาดเจ็บ แถมยังได้ระดับสูงสุดอีกด้วย
ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ
สหพันธ์จำเป็นต้องทราบที่มาที่ไปของเรื่องนี้ จึงจะตัดสินใจได้อย่างถูกต้องที่สุด
ประธานสมัชชาเสิ่นยิ้มไกล่เกลี่ย “ประธานศาลโจว คนหนุ่มมีความเป็นตัวของตัวเองก็เป็นเรื่องดี”
“ทำให้ทุกท่านต้องอับอายแล้วจริง ๆ”
แม้ประธานศาลโจวจะกล่าวว่าทำให้ทุกคนอับอาย แต่คนที่ขึ้นมาเป็นผู้มีอำนาจระดับสูงของสหพันธ์ได้ ย่อมไม่มีใครโง่
ใครบ้างจะไม่รู้ว่าตระกูลโจวมีอัจฉริยะผู้โดดเด่นอยู่คนหนึ่ง
อายุยังน้อยก็ปลุกเครื่องรางผีระดับ SSS ที่เป็นของคู่กายขึ้นมาได้ ทั้งยังเป็นประเภทโจมตีและสะกดวิญญาณได้