หมายเลข 05 ประจำเคาน์เตอร์รับจำนำหมายเลข 1
เคาน์เตอร์สินเชื่อของหมายเลข 09 อยู่ติดกัน
ทั้งสองเห็นซูยวนเดินเข้ามา จึงพยักหน้าทักทายอย่างสุภาพ
“ติ๊ด—กรุณาตั้งใจทำงาน!”
ซูยวนนั่งลงบนเก้าอี้หนังสีดำ เปิดหน้าต่างบานเล็กตรงหน้า จังหวะพอดีกับเวลาเป๊ะ
ลูกค้าคนแรกมาถึงแล้ว
ซูยวนกวาดตาอ่านข้อควรรู้ในการทำงานรับจำนำอย่างรวดเร็ว พร้อมเอ่ยถามอย่างเป็นกันเองว่า “คุณลูกค้าคะ ต้องการทำธุรกรรมอะไรเอ่ย?”
ผู้ที่มาเป็นหญิงชราคนหนึ่ง
ดูไม่ออกว่าเธอเป็นผีร้ายประเภทใด น่าจะเป็นผีร้ายร่างมนุษย์ตั้งแต่แรก
ผิวหนังบนใบหน้าของเธอหย่อนคล้อยอย่างยิ่ง ห้อยย้อยลงมาอย่างน่าตกใจ ดวงตาบวมโตโปนออกมา เปลือกตาแทบปิดสนิทเหลือเพียงรอยแยกเล็ก ๆ ทั่วร่างเต็มไปด้วยจุดสีคล้ายปูนซีเมนต์
“แม่หนู ยายแก่ขนาดนี้แล้ว แค่อยากจำนำความทรงจำสั้น ๆ ช่วงหนึ่ง ลืมความเจ็บปวดไปเสีย ราคาที่ต้องจ่ายก็ไม่มาก ช่วยทำเรื่องให้ยายหน่อยนะ ยายลำบากเหลือเกิน”
เธอเผยรอยยิ้มอ่อนโยน
จำนำความทรงจำ
สมกับเป็นโลกของผีร้ายจริง ๆ
นิ้วมือของซูยวนขยับอย่างรวดเร็ว บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏจุดความทรงจำขึ้นมาจริง ๆ
เธอตรวจสอบรายละเอียดไม่ได้ ทำได้เพียงมองเห็นเส้นเวลาความทรงจำ
“ได้ค่ะ รบกวนบอกช่วงเวลาของความทรงจำที่ต้องการจำนำด้วยนะคะ”
“เมื่อสามวันก่อน วันนั้นลูกสาวของยายเสียชีวิต” พูดจบ เธอก็ก้มหน้าร้องไห้
“รอสักครู่นะคะ”
ผ่านไปครู่หนึ่ง ซูยวนถามว่า “ขอยืนยันนะคะ ว่าคุณต้องการลบความทรงจำเกี่ยวกับการเสียชีวิตของลูกสาวเมื่อสามวันก่อน?”
“ใช่จ้ะ”
ซูยวนพยักหน้า แล้วยื่นมือออกไปขอเอกสาร “รบกวนแสดงหลักฐานด้วยค่ะ”