ซูยวนเผยแววตาตื่นเต้น
“ซื้อเลย ทุกคนเลือกของที่ชอบได้เลย ฉันจ่ายเอง!”
บัตรดำของระบบมีวงเงินไม่จำกัด งานประมูลในโลกผีร้ายก็เหมือนได้ของดีมาฟรี ๆ
ความรู้สึกหรูหราฟุ่มเฟือยเช่นนี้ช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ
ไดอาน่าก็ไม่เกรงใจ ในความคิดของนาง หากเป็นเพื่อนกันก็ไม่จำเป็นต้องมารักษามารยาทจอมปลอมเหล่านี้
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย ฉันจะไปถามพ่อก่อนว่ายังขาดอะไรอีก”
นางลุกขึ้น ใช้มือข้างเดียวหิ้วฉินอวี้ที่กำลังขยับเข้ามาใกล้ซูยวน “เจ้าทึ่มไร้กาลเทศะ ไปกับฉัน”
คอเสื้อรัดคอฉินอวี้จนแทบสำลักน้ำลาย ตาลอยลิ้นจุกปาก
เจ็บ ๆ ๆ!
แขนขาทั้งสี่ของเขาตะเกียกตะกายเหมือนเต่า ก่อนจะถูกไดอาน่าลากออกไปอย่างสิ้นหวัง
เมื่อในห้องเหลือเพียงสองคน ซู ลี่ไป๋จึงปรากฏตัวขึ้นด้านหลังซูยวนอย่างเงียบเชียบ
“นายหญิง เจตนาที่ไดอาน่าเข้าหาท่านยังไม่ชัดเจน ท่านไม่ควรเผยไพ่ในมือให้นางเห็น” ยิ่งไม่ควรอนุญาตให้นางซื้อของตามใจในงานประมูลฮวงเฉวียน
“ซู ลี่ไป๋ คุณโกรธหรือเปล่า?” ซูยวนเกือบลืมไปเสียสนิทว่ายังมีเป้าหมายพิชิตใจตัวโตอยู่ข้างกาย
เกือบเผยธาตุแท้ซะแล้ว เฮ้อ จริง ๆ เลย
นางกะพริบดวงตาฉ่ำน้ำ น้ำเสียงฟังดูน้อยใจ “แต่ฉันก็แค่อยากให้ทุกคนมีความสุขนี่นา”
“ซู ลี่ไป๋ คุณไม่มีความสุขเหรอ?”
สาวน้อยเงยหน้าถามเขา
หัวใจของซู ลี่ไป๋เต้นแรงเป็นจังหวะ ในหัวมีแต่ประโยคนั้นวนซ้ำ ซู ลี่ไป๋ คุณไม่มีความสุขเหรอ
เขาก้มตัวลง ใช้นิ้วเกี่ยวปอยผมของซูยวนขึ้นมา แล้วจุมพิตเบา ๆ พร้อมรอยยิ้ม “ผมมีความสุขมาก”