ภายในโถงหรงอันพลันเงียบกริบ บรรยากาศจมดิ่งสู่ความเงียบงันอันชวนให้รู้สึกประหลาด
รอยยิ้มบนใบหน้าองค์รัชทายาทแข็งค้าง
ฮูหยินผู้เฒ่ากับฮูหยินฉีต่างมองฉีเยว่ด้วยความตกตะลึง
「เยว่เอ๋อร์ เจ้ามีคู่หมั้นแล้วหรือ」
ฉีเยว่พยักหน้าอย่างสงบนิ่ง 「อืม」
「ใครเป็นคนหมั้นหมายให้เจ้า」ฮูหยินฉีขมวดคิ้ว สีหน้าไม่พอใจ 「แม่เลี้ยงของเจ้าตายไปแล้ว สัญญาหมั้นหมายนี้ยกเลิกได้หรือไม่」
「ข้าเป็นคนกำหนดสัญญาหมั้นหมายนี้เอง จะยกเลิกไม่ได้」ฉีเยว่พูดพลางลุกขึ้น เดินออกไปนอกประตู 「ผู้บัญชาการจั่ว รบกวนท่านพาบุรุษผู้นั้นไปที่เรือนฉยงฮวา ข้าจะตามไปในอีกสักครู่」
ผู้บัญชาการจั่วนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า 「ขอรับ คุณหนูใหญ่」
ก่อนจากไป เขาหันกลับไปมององครักษ์จากตำหนักบูรพาในลานเรือน สีหน้าซับซ้อนอยู่บ้าง
นับตั้งแต่คุณหนูใหญ่กลับมายังจวนโหว จวนโหวแทบไม่มีวันสงบเลยสักวัน
วันนี้องค์รัชทายาทเสด็จมาก็เพื่อคุณหนูใหญ่กระมัง แม้ไม่รู้จุดประสงค์ แต่คาดว่าคงต้องกลับไปอย่างผิดหวัง
หลังพูดกับผู้บัญชาการจั่วจบ ฉีเยว่หันกลับเข้าไปในห้อง มิได้นั่งลงอีก หากมองใบหน้าบึ้งตึงขององค์รัชทายาทแล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ 「ขอบพระทัยองค์รัชทายาทที่ทรงเมตตา เพียงแต่ข้าไม่สนใจจะเป็นอนุภรรยาของผู้ใด ก่อนหน้านี้คุณชายรองตระกูลเสิ่นก็เคยบอกว่าจะรับข้าเป็นอนุภรรยา ทั้งยังบอกให้ข้ากับฉีเสวี่ยเป็นพี่น้องร่วมปรนนิบัติสามีคนเดียวกัน น่าเสียดายที่เขาโชคร้ายนัก พูดจบไม่ทันไร ตระกูลก็ถูกริบทรัพย์」