ฟู่เหยากำลังจิบนมข้นหวานอุ่นๆ ความคิดของเธอค่อยๆ กระจ่างขึ้นทีละน้อย
หวังไหล่จื่อเดินทางจากบ้านเกิดทางใต้มาถึงเมืองจิง นับเป็นระยะทางไกลมาก ว่าแต่เขาซึ่งเป็นชายโสด ได้จดหมายแนะนำมาจากที่ไหนกันแน่ และเข้าไปในหมู่บ้านครอบครัวทหารได้อย่างเงียบๆ ได้อย่างไร อีกทั้งยังมาถูกบ้านของเธอ และไม่แปลกใจแม้แต่น้อยที่เฉิงจี้เป็นสามีของเธอ
ในเรื่องนี้ จะต้องมีใครบางคนอำนวยความสะดวกให้เขาอย่างแน่นอน
ตอนแรก ฟู่เหยาคิดว่านี่ต้องเป็นฝีมือของซุนเฉียนเฉียนแน่นอน เหตุผลแรกคือเธอเคยได้ยินซุนเฉียนเฉียนพูดว่าจะจัดการเธอ เหตุผลที่สองคือคำพูดที่หวังไหล่จื่อตะโกนก่อนจะจากไป
ดูเหมือนว่า ข้อสงสัยทั้งหมดจะชี้ไปที่ซุนเฉียนเฉียน
แต่ตั้งแต่ซุนเฉียนเฉียนเริ่มวางแผนจะเล่นงานฟู่เหยา ตระกูลซุนก็อยู่ภายใต้การจับตาของเฉียนกังตลอดเวลา และเมื่อเช้านี้ก็ยังมีเรื่องของเขอเทียนเสียงเกิดขึ้นอีก ดังนั้นซุนเฉียนเฉียนจึงไม่มีโอกาสไปรับหวังไหล่จื่อเลย
แล้วใครกันที่คิดการร้ายกับเธอ?
ฟู่เหยาลูบแก้วน้ำ ดวงตาเปล่งประกายวาบหนึ่ง
เธอนึกถึงเงาร่างนั้น เงาร่างที่คิดจะสมคบคิดกับซุนเฉียนเฉียนเพื่อทำร้ายเธอ
ไม่รู้ทำไม สัญชาตญาณของฟู่เหยาบอกเธอว่า จะต้องพบคนคนนี้เท่านั้น ถึงจะคลี่คลายความลึกลับในใจได้หมดสิ้น
เพียงแต่ เฉียนกังเฝ้าจับตาดูซุนเฉียนเฉียนมานานขนาดนั้น ก็ยังไม่พบเงาของคนคนนี้
ฟู่เหยาคิดว่า คนผู้นี้ต้องเป็นคนที่ระมัดระวังตัวอย่างมาก
แต่ครั้งนี้แผนการของหวังไหล่จื่อถูกเธอทลายลง คนที่อยู่เบื้องหลังคงไม่ยอมจำนนง่ายๆ แน่ เธอจะต้องมีการเคลื่อนไหวต่อไปอย่างแน่นอน