ที่จริงแล้ว ตลอดกระบวนการผ่านด่านของกู้อี้ มีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ มากมายที่บอกใบ้ให้เขาไปสำรวจโรงอาหาร
หน้ากากพับมือของโทโทเป็นหัวหมู ส่วนแม่ครัวในโรงอาหารก็เป็นพ่อครัวหัวหมูเช่นกัน
รหัสคอมพิวเตอร์ต้องสาปของผู้อำนวยการโรงพยาบาลคือ 1205
วันเกิดของภรรยาผู้อำนวยการโรงพยาบาลคือวันที่ 5 ธันวาคม
ตอนสั่งอาหาร ราคารวมต้องเป็น 12 หยวน 5 เหมา
กฎระบุว่าห้ามเข้าโรงอาหารนอกเวลาอาหาร ทำให้กู้อี้ไม่กล้าเข้าใกล้สถานที่อย่างโรงอาหาร จึงมองข้ามการสำรวจที่นั่นไป
แต่ว่า...
ไม่ใช่แค่โรงอาหาร ทั้งชั้นใต้ดินและห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงพยาบาลก็ล้วนเป็นเขตหวงห้ามของโรงพยาบาลทั้งนั้น
แล้วตัวเขาเองไม่ใช่ว่ายังเข้าออกได้อย่างอิสระหรอกหรือ?
ขอแค่วิธีถูกต้อง ที่ไหนก็ไปได้ทั้งนั้น
เขตหวงห้ามของโรงอาหารมีผลเฉพาะกับคนนอกเท่านั้น ถ้าเขาสวมหน้ากากหัวหมู ก็ย่อมเข้าไปในเขตหวงห้ามได้อย่างราบรื่นไม่ใช่หรือ?
เมื่อนึกถึงตรงนี้ กู้อี้ก็ฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง
กู้อี้รีบจัดการอาหารตรงหน้า
ท้องฟ้าเริ่มมืดลง
กู้อี้รอไม่ไหวจนถึงเที่ยงคืน จึงเริ่มการอนุมานทันที
(การอนุมานเริ่มต้น!)
(คุณซบหูแนบประตูแอบฟังอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งทุกคนในทางเดินพากันไปยังห้องรักษา คุณจึงวิ่งออกจากห้อง)
(คุณเดินไปยังห้องครัว)
(พ่อครัวหัวหมูกำลังล้างภาชนะอยู่)
(แม่ครัว: อีกเดี๋ยวก็เลิกงานแล้ว ยังไม่กลับอีกเหรอ?)