(ตรงหน้าเธอมืดสนิท)
(เธอไม่อาจรับรู้สิ่งใดได้เลย)
(เธอรออยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น)
(เธอยุติการอนุมาน)
กู้อี้ลืมตาขึ้น แล้วลูบหัวตัวเองอย่างหงุดหงิด
“นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”
กู้อี้เท้าคาง ครุ่นคิดอย่างละเอียด
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอสถานการณ์แบบนี้ระหว่างการอนุมาน
ตามปกติ ต่อให้เขากระตุ้นเงื่อนไขตายทันที พรสวรรค์ของเขาก็ยังอนุมานภาพตอนตายออกมาได้
แต่ครั้งนี้เขากลับสูญเสียการรับรู้ทั้งหมด ราวกับตกลงไปในความว่างเปล่า
เขารออยู่ในความว่างเปล่านั้นนานถึงครึ่งชั่วโมง แต่ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ใจเย็นก่อน ลองคิดดูว่าเกิดจากอะไร”
กู้อี้ถอนหายใจยาว ก่อนจะครุ่นคิดเงียบ ๆ และสรุปเบาะแสที่เพิ่งได้มา
1. แม่สามารถถูกฆ่าได้ และเมื่อครู่นี้เขาก็อนุมานวิธีสังหารที่ปลอดภัยและได้ผลที่สุดออกมาแล้ว
2. หลังฆ่าแม่ จะสามารถหยิบบัตรผ่านประตูสีแดงออกมาจากตุ๊กตาได้
3. ใช้บัตรผ่านประตูสีแดงไปยังโลกภายในของโรงพยาบาล ชั้นใต้ดินชั้นสามได้
4. ที่ชั้นใต้ดินชั้นสามจะได้พบกับ “ฉัน” หรือก็คือโทโท ซึ่งมีรูปลักษณ์เหมือนตัวเขาในเวอร์ชันผู้หญิง
5. หลังชมภาพยนตร์ “อสูรกายถล่มเมือง” ที่โรงหนังของโทโท เขาก็จะตกอยู่ในความว่างเปล่า ดูเหมือนว่าโรงหนังแห่งนั้นจะไม่ใช่สถานที่ปลอดภัย
กู้อี้ทบทวนสิ่งที่พบเจอก่อนหน้านี้ แล้วลองนึกดูว่ายังมีเบาะแสอะไรที่ตัวเองมองข้ามไป จนทำให้ไม่อาจเดินหน้าเรื่องราวต่อได้
