กู้อี้บิดมีดสั้นอย่างแรง ทำให้บาดแผลฉีกกว้างขึ้น
เลือดไหลทะลักออกมา ย้อมผิวน้ำในทะเลสาบจนแดงฉาน
ลำคอของคุณหนูหนูส่งเสียง “กึก ๆ” ออกมา เขาผลักกู้อี้ออกไปตามสัญชาตญาณ แผ่นหลังปริแยกเป็นช่อง มีหนูตัวเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนวิ่งกรูกันออกมา
ทว่าเมื่อหนูเหล่านั้นตกลงไปในน้ำ ก็หมดความคล่องตัวและจมดิ่งลงใต้น้ำไปทีละตัว
คุณหนูหนูผลักกู้อี้ออกไปเต็มแรง
กู้อี้เตะน้ำสองข้าง พุ่งเข้าใส่พร้อมจับมีดสั้นกลับด้าน แทงเข้าที่ลำคอของคุณหนูหนู
“อึก—”
คุณหนูหนูเปล่งเสียงไม่ออกอีกต่อไป เขาคว้าข้อมือของกู้อี้ไว้ แววตาค่อย ๆ หม่นดับ
กู้อี้ฆ่าจนตาแดงก่ำ แทงซ้ำติดกันสามสี่ครั้งจึงปล่อยร่างไร้วิญญาณของคุณหนูหนู
“อ๊า! มีคนถูกฆ่า!”
ผู้คนที่อยู่ริมฝั่งกรีดร้องด้วยความตกใจ
ฤทธิ์อะดรีนาลีนทำให้กู้อี้รู้สึกสะใจขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ แต่ไม่นานนักก็เริ่มหวาดหวั่น บาดแผลที่ข้อมือและคางปวดรุนแรงขึ้น
กู้อี้รีบว่ายไปใต้สะพาน ล้วงหยูกยาฉุกเฉินกับผ้าพันแผลออกจากกระเป๋ามาพันแผลให้ตัวเอง
ชุดปฐมพยาบาลกันน้ำได้ดีมาก ผ้าพันแผลจึงยังแห้งสนิท
เมื่อครู่กู้อี้แค่แกล้งกรีดข้อมือ ไม่ได้ตัดโดนเส้นเลือดใหญ่เลย แต่ตอนแทงคางเมื่อครู่ออกแรงมากเกินไป บาดแผลจึงลึก หากไม่เย็บก็ไม่มีทางห้ามเลือดได้
เสียงไซเรนดังมาจากที่ไกล ๆ
กู้อี้พันแผลที่ข้อมืออย่างลวก ๆ ใช้มือกุมคาง แล้วปล่อยตัวไหลไปตามกระแสน้ำ
