“การย้อนเวลา”
กู้อี้หลับตาลง แล้วเข้าสู่สภาวะอนุมานอีกครั้ง
(เริ่มการอนุมานย้อนเวลา!)
(คุณเดินเข้ามาในห้องรับแขก และพบกับแม่)
(แม่: น้องสาวของเธอล่ะ?)
(คุณ: น่าจะยังนอนอยู่ข้างบนมั้ง?)
(แม่: ไปเรียกน้องสาวให้ตื่นเร็ว ได้เวลาไปโรงเรียนแล้ว)
(คุณเดินไปที่ปากบันได แล้วตะโกนเสียงดังขึ้นไปชั้นบน)
(แม่ขมวดคิ้ว)
(แม่: ขึ้นไปเคาะประตูเรียกน้องไม่ได้หรือไง?)
(คุณ: ขี้เกียจขึ้นไป)
(มีเสียงฝีเท้าดังมาจากชั้นบน แต่คุณกลับไม่เห็นใครเลย)
(ไม่นาน พ่อก็เดินลงมา)
(พวกคุณนั่งกินอาหารเช้าที่โต๊ะ มีที่นั่งหนึ่งว่างอยู่ตลอด คุณรู้สึกว่านั่นเป็นที่นั่งของน้องสาว)
(พ่อ: ไปกันเถอะ พ่อจะไปส่งพวกเธอสองคนที่โรงเรียน)
(แม่: ให้ฉันขับรถไหม?)
(พ่อ: เธอกับน้องสาวอยากนั่งรถของใคร?)
(คุณไม่พูดอะไร)
(พ่อ: อยากนั่งรถของใคร?)
(คุณ: แล้วแต่)
(พ่อ: ห้ามพูดว่าแล้วแต่)
(พ่อกำตะเกียบแน่นจนแทงทะลุโต๊ะ)
(เห็นได้ชัดว่าพ่อก็ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาเหมือนแม่)
(คุณ: งั้นนั่งรถของพ่อก็ได้ครับ?)
(พ่อพยักหน้า)
(คุณเดินตามพ่อออกไป)
(คุณขึ้นไปนั่งในรถของพ่อ)
(รถเกิดไฟลุกท่วมขึ้นมาอย่างกะทันหัน)
(คุณพยายามเปิดประตูรถเพื่อหนีออกไป)
(ใบหน้าของพ่อถูกไฟเผาจนกลายเป็นถ่าน)
(พ่อ: ทำไมไม่คาดเข็มขัดนิรภัย?)
(พ่อช่วยคุณคาดเข็มขัดนิรภัย)
(คุณดิ้นให้หลุดไม่ได้ และเปิดประตูไม่ออก)
(คุณดิ้นรนพลางกรีดร้อง)