“ถ้าไม่สามารถผ่านด่านได้อย่างสมบูรณ์แบบ ก็เท่ากับล้มเหลว
และผม
ไม่ชอบความล้มเหลว”
กู้อี้กล่าวอย่างหนักแน่นมีเหตุผล
โรงพยาบาลฉงซานยังมีปริศนาอีกมากที่ไม่ได้รับการคลี่คลาย
อย่างเช่น รหัสผ่านคอมพิวเตอร์ของผู้อำนวยการโรงพยาบาล จุดอ่อนของผู้อำนวยการ และวิธีกำจัดสิ่งที่ไม่สามารถเอ่ยถึง
หากยังไขปริศนาเหล่านี้ไม่หมด กู้อี้ย่อมไม่อาจทำใจยอมรับได้อย่างเด็ดขาด
ที่สำคัญกว่านั้น กู้อี้คิดว่าประตูที่โทโททิ้งไว้ให้เขาอาจไม่ใช่เส้นทางผ่านด่านที่ถูกต้อง แต่อาจเป็นกับดักก็ได้
เขาอุตส่าห์ทุ่มเททุกอย่าง เสี่ยงอันตรายสารพัดกว่าจะมาถึงชั้นใต้ดินชั้นสาม แต่สุดท้ายกลับได้คะแนนผ่านด่านแค่ระดับธรรมดาอย่างนั้นหรือ?
คิดอย่างไรก็รู้สึกว่ามีปัญหา!
โทโทเอียงศีรษะ ใบหน้าที่เหมือนจานสีเหลือเพียงสีแดง
“ฉันรับรองได้ว่าประตูบานนี้ไม่มีปัญหาแน่นอน พลาดโอกาสนี้ไปแล้วก็ไม่มีโอกาสหน้าอีก นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่คุณจะได้ออกจากโรงพยาบาลฉงซาน
ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ ยังไม่เคยมีใครผ่านด่านโรงพยาบาลฉงซานได้เลย ไม่ว่าจะเป็นคนจากโลกของคุณหรือจากโลกอื่น คุณคิดจริง ๆ หรือว่าตัวเองจะผ่านด่านได้?”
กู้อี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย
คำพูดของโทโทเผยข้อมูลออกมามากมาย ทำให้เขาเริ่มคาดเดาอย่างกล้าหาญ
กู้อี้ส่ายหน้าอย่างเด็ดขาดแล้วกล่าวว่า
“ไม่ว่ายังไง ผมก็ไม่เลือกผ่านด่านทางประตูบานนั้น ผมต้องผ่านด่านให้สมบูรณ์แบบเท่านั้น”