(คุณ: ลูกสาวของคุณอยู่ที่โรงพยาบาลฉงซานตอนนี้ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลกำลังกักขังเธอไว้)
(หญิงสาว: จริงเหรอ? ถ้าอย่างนั้นเธอต้องทรมานมากแน่ ๆ เขาจะเอาลูกสาวของฉันไปทำอะไร?)
(คุณแค่เดาสุ่ม ๆ แต่ไม่คิดว่าหญิงสาวจะเชื่อจริง ๆ)
(แต่ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ ในด่านนี้ไม่มีเบาะแสใดบ่งชี้ว่า “ฉัน” ตายไปแล้ว คุณจึงกล้าพูดข้อมูลนี้ออกไป)
(คุณ: เขากำลังใช้ลูกสาวของคุณทำการทดลองอันโหดร้ายบางอย่าง เพื่อสนองความเห็นแก่ตัวและความทะเยอทะยานของตัวเอง)
(หญิงสาว: เขามันคนบ้า เป็นปีศาจ!)
(คุณ: ลูกสาวของคุณให้หน้ากากนี้กับผม และบอกให้ผมมาตามหาคุณ คุณช่วยผมได้ไหม?)
(หญิงสาว: ฉันเสียร่างกายไปแล้ว เหลือเพียงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่นี้คอยยื้อชีวิตอย่างทุกข์ทรมาน ฉันอยากให้คุณช่วยตามหาร่างกายของฉันกลับคืนมา)
(คุณ: ร่างกายของคุณอยู่ที่ไหน?)
(หญิงสาว: อยู่ในห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงพยาบาล)
(คุณ: แต่ผมเข้าไปข้างในได้ยาก)
(หญิงสาว: ผู้ชายคนนั้นจะมาหาฉันที่นี่ทุกคืนตอนตีสามยี่สิบหกนาที คุณแอบเข้าไปในห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงพยาบาลตอนนั้นได้ จำไว้ว่าต้องหาร่างกายของฉันให้เจอภายในห้านาที ไม่อย่างนั้นผู้อำนวยการโรงพยาบาลจะกลับมา)
(คุณ: ผมเข้าใจแล้ว)
(คุณยุติการอนุมาน)
กู้อี้ลืมตาขึ้น นั่งครุ่นคิดเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง
ถ้าทำตามคำบอกของแม่ แล้วได้ร่างกายที่ว่านั่นมา จะเกิดอะไรขึ้น?
แม้ครั้งนี้แม่จะดูปกติมาก แต่กู้อี้ก็รู้สึกอยู่ลึก ๆ ว่าหากทำตามคำบอกของแม่แล้วได้ร่างกายของเธอมา ก็อาจไม่ได้เบาะแสที่ต้องการ แถมยังอาจสร้างปัญหาตามมาอีกมากมาย