“อย่า อย่าทิ้งฉันไว้ ฉันใกล้จะถึงแล้ว!”
“รีบโยนพจนานุกรมมา!”
“อ๊า——”
วิญญาณร้าย 20 ตนสลายหายไปกะทันหัน กระแสน้ำแห่งห้วงสูญญากาศโหมกระหน่ำเข้ามา
เจ้าลิงไม่มีวิธีต้านทานการรุกรานของห้วงสูญญากาศ ร่างจึงถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ในพริบตา
พจนานุกรมตกลงบนพื้น ถูกห้วงสูญญากาศกัดกร่อนอย่างไม่หยุดหย่อน แขนของคริสทะลุผ่านม่านกั้นเข้าไป แล้วคว้าพจนานุกรมออกมาอย่างรวดเร็ว
“อึ่ก น่าขยะแขยงชะมัด!”
แขนของคริสบอบช้ำยับเยิน แต่ขอเพียงรอให้ทักษะควบคุมวิญญาณร้ายฟื้นจากช่วงคูลดาวน์ บาดแผลที่แขนก็จะหายได้อย่างรวดเร็ว คริสหยิบพจนานุกรมขึ้นมา แล้วกวาดตามองซ้ายขวา
ข้างในเต็มไปด้วยตัวอักษรที่อ่านไม่ออก น่าจะเป็นสมุดรหัสที่ใช้ถอดรหัส
“ใจเหี้ยมอำมหิต ผิดคำสัญญา หักคะแนนด้านอารมณ์ 5 คะแนน”
เสียงผู้คุมสอบดังก้องขึ้นในหัวของคริส
“อ๊า... อย่าหักแล้ว อย่าหักเลย คะแนนฉันติดลบไปแล้วนะโว้ย”
คริสกอดพจนานุกรมเดินออกไป กลับหอพักเพื่อพักผ่อนและเติมพลังจิตที่ใช้ไป
……
เรื่องราวอีกด้านหนึ่งดำเนินไปพร้อมกัน
กู้อี้ทำงานในห้องสมุดเสร็จแล้ว เขากับสองพี่น้องเกาเฉียงและเกาต้ามาถึงห้องทำงานของบรรณารักษ์
บรรณารักษ์ลงทะเบียนให้ทั้งสามคนและมอบคะแนนเป็นรางวัล
ตอนนี้คะแนนด้านอารมณ์และด้านเหตุผลของกู้อี้ต่างก็อยู่ที่ 6 คะแนน
“พวกเธอไปทำกิจกรรมอิสระได้แล้ว อย่าลืมรักษาความเงียบด้วย”
“ขอบคุณครับอาจารย์”
ทั้งสามพยักหน้าขอบคุณ แล้วค่อย ๆ ผลักประตูห้องทำงานออกไป