“สิบปีผ่านไป ความเฉลียวฉลาดของราษฎรเผ่าชัดเจนขึ้นมาก”
เมื่อมองดูกลุ่มนักล่าในพิภพเล็กที่ร่วมมือกันอย่างมีระบบระเบียบ ลู่เซิ่งก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
นี่เป็นสัญญาณที่ดี หมายความว่าไม่ว่าจะเป็นการฝึกฝนหรือการเพาะปลูกพืชพันธุ์ธัญญาหารในชีวิตประจำวัน ต่างก็จะพัฒนาได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
ทันทีที่วิญญาณของเขากำลังจดจ่ออยู่ในพิภพเล็ก เฝ้าดูมังกรกับพรรคพวกล่าเม่นเขี้ยวโลหิตแดงอยู่นั้น หน้าห้องนอกโลกหลักก็มีเสียงมารดาหวังหนิงดังขึ้น
“ลูก ออกมาหน่อย พ่อแม่มีเรื่องจะคุยด้วย”
“มาแล้วขอรับ!” ลู่เซิ่งถอนตัวออกจากพิภพเล็กแล้วขานรับ
การพัฒนาในพิภพเล็กเข้าสู่เส้นทางแล้ว ถึงจะไม่ได้เฝ้าดูสักพักก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ออกมานอกห้อง ก็เห็นลู่เทียนเซิ่งกับหวังหนิงนั่งอยู่บนโซฟา บนโต๊ะตรงหน้ามีกองการ์ดตั้งอยู่
“พ่อ แม่ มีอะไรหรือขอรับ? จะให้เงินอุดหนุนลูกอีกแล้วหรือ?” ลู่เซิ่งนั่งลงข้าง ๆ พลางพูดหยอกล้อ
“ไอ้หนูนี่!”
ลู่เทียนเซิ่งด่าพลางหัวเราะพลาง หยิบการ์ดออกมาจากกองสี่ใบ ก่อนยื่นใบแรกมาวางตรงหน้าลู่เซิ่ง
“นี่เจ้าก็จะสอบประจำเดือนแล้วนี่ ได้ยินว่าอันดับรางวัลจากการสอบไม่เลวเลย อีกทั้งผลงานจะส่งผลถึงช่วงสอบกลางภาค ข้ากับแม่ของเจ้าปรึกษากันแล้วว่าจะทุ่มสุดตัวให้เจ้า!”
“สิ่งก่อสร้างระดับ C [สระหลอมชำระ]สามสิบแห่ง ใช้เวลาสิบปีก็หลอมโอสถเลือดหลอมได้สามสิบเม็ด ตอนนี้เจ้ายังไม่มีราษฎรที่มีรากวิญญาณ การเพิ่มความแข็งแกร่งของนักยุทธ์จึงเป็นเรื่องสำคัญสูงสุด สิ่งก่อสร้างระดับ C สามสิบแห่งยังเพิ่มคะแนนความรุ่งเรืองของอาณาจักรเทพให้เจ้าได้”