"ข้าขอสละสิทธิ์!"
"ฝูงอสูรที่เกิดจากโคเพลิงไฟนับหมื่นตัว? เล่นอะไรของเจ้าน่ะ! สละสิทธิ์ สละสิทธิ์!"
"บัดซบ สิ่งมีชีวิตขั้นหนึ่งกว่าร้อยในเผ่าข้าอย่างกับแถบลดความเร็ว โดนชนกระเด็นกันหมด! สละสิทธิ์!"
"แต่ละระลอกนี่ช่องว่างมันใหญ่เกินไปหน่อยหรือเปล่า?"
"สละสิทธิ์!"
นักเรียนห้องอัจฉริยะที่กว่าจะผ่านระลอกที่สี่มาได้ พอเห็นระลอกที่ห้าที่มีโคเพลิงไฟมากถึงหมื่นตัว ก็แหกปากสบถกันยกใหญ่
พวกเขาไม่มีเฉดสกิล S-Class อย่าง[สถาปนิกคลั่ง] ตลอดหนึ่งเดือนมัวพัฒนาทรัพยากรและความแข็งแกร่งของพลเมือง ที่ไหนมีเวลามาสร้างเมือง?
เผ่าพันธุ์ของพวกเขาส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนที่ราบ พอเจอฝูงอสูรที่เกิดจากอสูรกายขั้นหนึ่ง ก็ไม่อาจต้านทานได้เลย ต่างพากันสละสิทธิ์
แม้แต่หลี่หยางที่มีมนุษย์มังกรขั้นหนึ่งนับพันและค่ายกลกองทัพ เมื่อเห็นว่าแค่ปะทะกันชั่วอึดใจพลเมืองของตนก็ตายไปเป็นร้อย ก็ยุติการสอบในทันที
"ผ่านระลอกที่สี่ แถมยังยื้อในระลอกที่ห้าได้อีกพัก น่าจะพอติดสามสิบอันดับแรกของชั้นปี หรือแม้แต่สิบอันดับแรกได้"
หลี่หยางคำนวณในใจ
คะแนนภาคทฤษฎีของเขาอาจไม่เท่าลู่เซิ่ง แต่ความรุ่งเรืองของอาณาจักรเทพและคะแนนสอบภาคปฏิบัติต้องมากกว่ามาก บดขยี้ได้ง่ายๆ
ตามที่เขาคาดการณ์ไว้ ลู่เซิ่งจะติดร้อยอันดับแรกของชั้นปีก็ถือว่าดีแล้ว
............
ห้องสอบ 404 ผู้เข้าสอบที่นี่นอกจากลู่เซิ่งก็กลับกันไปหมดแล้ว
"เจ้าเด็กนี่ดวงดีนัก"
เมื่อเห็นลู่เซิ่งผ่านการรุกรานระลอกที่ห้าโดยไม่บาดเจ็บเลยสักนิด องค์จิตของผู้คุมสอบก็ยิ้มน้อยๆ คาดการณ์ทุกอย่างไว้แล้ว