"ให้ครูช่วยวางแผนงั้นเหรอ?" ฟังคำนี้แล้วมุมปากของซูหว่านเอ๋อร์ก็กระตุกเล็กน้อย ก่อนจะรีบส่ายมือปฏิเสธทันที
"นายอย่าประเมินครูสูงไปหน่อยเลย ครูเป็นแค่ครูมัธยม แบบนี้ส่วนใหญ่จะรู้กว้างแต่ไม่ลึก ที่จริงแล้วความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านในแต่ละทิศทางการพัฒนาไม่ได้สูงขนาดนั้น"
"อย่างเช่นในห้องเรามีนักเรียนห้าสิบกว่าคน เป็นประชากรต่างเผ่าพันธุ์กว่าสามสิบชนิด ครูรู้ลักษณะคร่าวๆ ของแต่ละเผ่าพันธุ์ และรู้ทิศทางการพัฒนากระแสหลักของแต่ละเผ่าพันธุ์ในตลาด พอให้คำแนะนำได้ แต่จะให้วางแผนระยะยาวแบบละเอียดและเป็นวงกว้างตามพิภพเล็กของนายจริงๆ มันยังห่างไกลเกินไป ครูไม่อยากทำให้นายเสียโอกาส"
"เสียดายจัง" ลู่เซิ่งถอนหายใจ
ในเมื่อขอฟรีจากซูหว่านเอ๋อร์ไม่ได้ เขาก็ได้แต่ไปหานักวางผังของสำนักงานการศึกษา แม้นักวางผังอิสระจะถูกกว่า แต่เขาไม่อยากให้พิกัดอาณาจักรเทพของตัวเองถูกเปิดเผยอย่างไม่ทราบสาเหตุสักวัน
ด้วยนิสัยของเขา ไม่มีทางตัดสินใจแบบโลภเล็กเสียใหญ่แน่นอน
"แค่นี้ๆ!"
ในตอนนั้นเอง บนพื้นที่ว่างด้านหน้าเวทีก็เปล่งแสงวาบขึ้นมา ลวี่ซานปรากฏตัวอีกครั้ง สายตากวาดมองนักเรียนชั้นมัธยมปลายหลายร้อยล้านคนของเมืองหลินไห่ ก่อนจะพูดเรียบๆ ว่า
"ผลการแข่งขันใหญ่ของแต่ละกลุ่มออกมาหมดแล้ว แต่คะแนนประเมินศักยภาพนั้นสำนักงานการศึกษาจำเป็นต้องวิเคราะห์จัดอันดับภายในอย่างละเอียด นักเรียนทุกคนลองไปดูอีเมลของตัวเองได้ หากได้รับโควต้าเข้าศึกษาในโรงเรียนมัธยมหัวกะทิ สำนักงานการศึกษาจะส่งประกาศแจ้งให้ทราบเป็นคนแรก"
"ข้าขอประกาศ การแข่งขันใหญ่ครั้งนี้จบลงเพียงเท่านี้!"
พูดจบ ภาพฉายของลวี่ซานก็หายไปทันที ภาพฉายของตัวแทนกลุ่มอิทธิพลใหญ่กว่าสิบกลุ่มด้านหลังก็เปล่งแสงวาบ แล้วหายไปติดๆ กัน