"พี่ลู่ ไม่เห็นต้องยกพืชวิเศษระดับ C พวกนี้ให้พวกเราเลย ในสงครามบุกเบิกครั้งก่อน พี่เสียหายน้อยที่สุดก็จริง แต่ผลงานเป็นสิ่งที่จับต้องได้ พวกเราทุกคนเห็นกันอยู่"
ณ ชั้นฟ้าว่างเบื้องบนโลกพิษร้าย หลินเฮ่อมองดูพืชวิเศษระดับ C กว่าหมื่นต้นอย่าง [เถาแดง] ที่ลู่เซิ่งจัดสรรไว้ คิ้วก็ขมวดขึ้นเล็กน้อย
"ใช่แล้ว พี่ลู่ ของพวกนี้เป็นส่วนที่พี่ควรได้ ก็รีบเก็บเอาไว้เถอะ!" ซูอวิ๋นเองก็เอ่ยสนับสนุนอยู่ข้าง ๆ
เห็นลู่เซิ่งยังมีท่าทีลังเล หลินเฮ่อก็ผลักเถาแดงกลับไปคืน ทำเป็นโกรธว่า "พี่ลู่ ทำแบบนี้ก็ไม่ถูกแล้วนะ พวกเรารู้จักกันมาครึ่งเดือน นับว่าเพื่อนกันได้แล้ว ที่ไหนมีเหตุผลให้มาเอาเปรียบเพื่อนกันล่ะ?"
"หรือนายคิดว่าข้าน้อยขาดพืชวิเศษแค่นี้กัน?"
"ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ไม่อิดเอื้อนแล้ว" ลู่เซิ่งถอนใจ จึงจำต้องเก็บพืชวิเศษพวกนั้นกลับคืนมา
บรรยากาศระดับนี้กำลังดี ถ้ายังปฏิเสธต่อไปอีก กลับจะทำให้คนอื่นสงสัยได้ง่าย
เจาหมิงเจี้ยนเดินเข้ามาตบบ่าลู่เซิ่งตอนนี้เอง "เถาแดงพวกนี้ขายออกไปก็ได้แต้มศรัทธาเป็นร้อยล้าน เอ็งเอาไว้เพิ่มพลังให้ประชากรเสียให้ดี การประลองในเมืองคราวนี้ รางวัลจากสำนักงานการศึกษามิใช่น้อย ๆ เลยนะ!"
"การประลองในเมือง?" ได้ยินเช่นนั้น ลู่เซิ่งก็ฉายแววฉงนขึ้นมาแวบหนึ่ง
ในความทรงจำของเขา แต่ก่อนพอนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสามสอบประจำเดือนครั้งแรกเสร็จ ก็ควรจะทุ่มเทเตรียมตัวให้กับการทดสอบกลางภาคแล้ว…
การประลองในเมืองคราวนี้ ดูคล้ายกับถูกเพิ่มเข้ามาชั่วคราวเสียมากกว่า
"น้องลู่ ข่าวจากห้องเรียนพิเศษเร็วกว่าห้องเรียนธรรมดาของพวกนาย อีกเดือนหนึ่ง โรงเรียนมัธยมหนึ่งหลินไห่จะร่วมกับโรงเรียนมัธยมสาม โรงเรียนมัธยมแปด และโรงเรียนมัธยมสิบเจ็ด จัดการสอบประลองครั้งใหญ่ในเมืองขึ้น เขาว่าเป็นกฎใหม่จากสำนักงานการศึกษาน่ะ ให้พวกโรงเรียนในเมืองเราจัดอันดับกัน จัดสรรทรัพยากรการศึกษาใหม่หมด มันเกี่ยวพันกับลำดับของโรงเรียน รางวัลครั้งนี้จึงจะอุดมสมบูรณ์ยิ่งนัก" หลินเฮ่ออธิบาย