“มีการนัดหมายไว้” ลู่เซิ่งยื่นข้อมูลให้ แคชเชียร์หน้าร้านยิ้มหวานกวาดตามองครู่หนึ่ง แล้วรีบยื่นการ์ดใบหนึ่งออกมา:
“ได้ค่ะคุณลูกค้า เราได้จัดนักวางผังทองคำระดับหนึ่งรอท่านอยู่ที่ห้อง 510 ท่านไปได้เลยตอนนี้”
ลู่เซิ่งพยักหน้า ตามพนักงานสาวที่นำทางเข้าไปในลิฟต์อัจฉริยะ เธอเพียงแค่หยิบบัตรออกมาโชว์ ลิฟต์ก็เริ่มทำงานอัตโนมัติ
ต้องยอมรับว่า สำนักงานการศึกษาเมืองเป็นหน่วยงานราชการจริงๆ รวยจริงๆ ลิฟต์แบบนี้ไม่แน่อาจเป็นผลิตภัณฑ์ขั้นสูงจากอาณาจักรเทพจักรกลบางแห่ง
“ต่อไปถ้าฉันรวย ฉันก็จะซื้อบ้านที่มีลิฟต์แบบนี้สักหลัง” ลู่เซิ่งคิดในใจ
ไม่นาน ลิฟต์อัจฉริยะก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ เขาเดินตามป้ายนำทางไปจนพบห้อง 510
พอเข้าประตูไป ลู่เซิ่งรู้สึกเหมือนเข้าไปในอีกมิติหนึ่ง เสียงรบกวนภายนอกหายไปทันที เหลือเพียงเสียงเสียดสีเล็กน้อยระหว่างรองเท้ากับพื้น
นักวางผังทองคำที่สำนักงานการศึกษาจัดให้กำลังนอนเอนบนเก้าอี้ไม้หลับตาพักผ่อน
ตอนที่ลู่เซิ่งเข้าไปในห้อง เขาลืมตาขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงราบเรียบมาก: “สัญญาอยู่บนโต๊ะ ดูเอง”
เทพเจ้าที่แท้จริง!
แค่เห็นคนคนนี้ครั้งแรก ลู่เซิ่งก็รู้ได้ทันทีว่านักวางผังตรงหน้าเป็นเทพเจ้าที่แท้จริงแน่นอน และไม่ใช่เทพเจ้าที่แท้จริงธรรมดา ขั้นตำแหน่งอย่างน้อยก็สูงกว่ารองผู้อำนวยการสวี่เจิงของโรงเรียนมัธยมหนึ่งหลินไห่!
กลืน!
ลู่เซิ่งกลืนน้ำลายลงคอ ไม่รู้สึกไม่พอใจกับท่าทีเย็นชาของอีกฝ่าย แต่เดินไปที่โต๊ะอย่างว่าง่าย หยิบสัญญาขึ้นมาดู
สัญญาง่ายมาก
ฝ่ายหนึ่งออกเงิน อีกฝ่ายออกแรง นักวางผังจะตรวจดูอาณาจักรเทพของลูกค้าก่อน แล้วตั้งราคาตามสถานการณ์ของพิภพเล็ก หากลูกค้าไม่พอใจก็สามารถปฏิเสธได้ แต่เงินมัดจำไม่คืน