หึ่ง!
หลงอ้าวเทียนใช้ปรมาจารย์หยวนอิงห้าคนเป็นแกนหลัก รวบรวมนักบำเพ็ญเซียนกว่าสองแสนคนจัดเป็นค่ายกลสังหารเซียน กระบี่เหินหลายแสนเล่มลอยวนอยู่กลางอากาศ น่าเกรงขามยิ่งนัก!
ลูกธนูที่ยิงมาจากโดยรอบล้วนถูกกระบี่เหินปัดออกไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเทียบกันแล้ว แม้นักบำเพ็ญเซียนของลู่เซิ่งจะยังน้อยกว่าหลงอ้าวเทียนอยู่ชั่วคราว แต่จตุรเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ค่ายกลที่รวมตัวกันก็มีพลังไม่ด้อยไปกว่ากัน
เบื้องหลังยังมีนักรบหลายล้านนายรวมกันเป็นขบวนรบสี่ขบวน แยกเป็นค่ายกลเสวียนอู่ ชิงหลง จูเชวี่ย และไป๋หู่ โดยค่ายกลเสวียนอู่ที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่แถวหน้า เตรียมรับคลื่นการโจมตีแรกของหลงอ้าวเทียน
ตูม!
ได้ยินเพียงเสียงระเบิดกึกก้อง สองกองทัพชนกัน กระบี่เหินหลายแสนเล่มทุบลงบนเงากระดองเต่าของค่ายกลเสวียนอู่ เกิดระลอกคลื่นขนาดใหญ่เล็กนับไม่ถ้วน
ปรมาจารย์หยวนอิงทั้งห้าออกโรงเป็นทัพหน้า พร้อมด้วยนักบำเพ็ญขั้นแก่นทองคำแปดพันคนรวมพลังเป็นกระบี่ยักษ์ทะยานฟ้า ฉีกค่ายกลเสวียนอู่จนขาดเป็นช่องได้สำเร็จ
แต่ถึงค่ายกลเสวียนอู่จะเป็นเพียงระดับ E ทว่าภายใต้ผลของคำว่า "ค่ายกลทะลุเทพ" และ "ปัญญาสว่างกระจ่าง" มันก็ถูกฝึกฝนโดยราษฎรของลู่เซิ่งจนถึงขีดสุด
เพียงชั่วลมหายใจถัดมาหลังถูกทำลาย ก็มีคนหลายพันเข้าประจำที่ ปิดช่องว่างได้อย่างรวดเร็ว เหลือเพียงปรมาจารย์หยวนอิงห้าคนและนักบำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสามพันคนเท่านั้นที่ฝ่าเข้าไปได้
นักบำเพ็ญที่เหลือถูกกั้นไว้ข้างนอก
นักบำเพ็ญระดับสูงส่วนใหญ่ออกจากค่ายกลไป ความสามารถในการป้องกันลดลงทันที ถูกฝนธนูหนาแน่นของนักรบกริฟฟินยิงทะลุเป็นรูโหว่นับไม่ถ้วน นักบำเพ็ญถูกสังหารร่วงหล่นต่อเนื่อง