ตอนที่ 99 อย่าดื่มน้ำร้อน
ตอนหลินชูเปิดประตู ก็เห็นเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่ด้านนอก สูงพอ ๆ กับเธอ
ใบหน้าของเด็กสาวยังมีแววไร้เดียงสาอยู่ แต่ส่วนสูงกลับพอ ๆ กับหลินชูแล้ว
หลินชูคาดว่าเธอน่าจะอายุราว 16-18 ปี
เด็กสาวถือแก้วน้ำอยู่ในมือ ไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นจากแก้ว
“เธอทำอะไรอยู่ข้างใน ถึงได้ล็อกประตู แถมยังชักช้าตั้งนานกว่าจะเปิดอีก”
พูดจบ เด็กสาวก็เอียงศีรษะเล็กน้อย มองลอดช่องประตูเข้าไปสำรวจด้านใน
นอกจากผ้าห่มบนเตียงที่ถูกคลี่ออก เห็นได้ชัดว่ามีคนนอนมาแล้ว สิ่งของอย่างอื่นก็ยังวางเป็นระเบียบเรียบร้อย
สีหน้าของเด็กสาวจึงดีขึ้นบ้าง
“แม่ฉันบอกว่าเธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉัน จริงหรือเปล่า?”
หลินชูครุ่นคิดครู่หนึ่ง กำลังจะตอบ เด็กสาวก็ชิงพูดขึ้นก่อน “อย่ามัวรอเลย แม่ฉันออกไปคุมพ่ออยู่ ไม่มีใครช่วยพูดแทนเธอหรอก”
“คุณน้าคงจำคนผิดแล้วล่ะ”
เมื่อเห็นหลินชูตอบตามตรง เด็กสาวก็ชะงักไปก่อน เดิมทีเธอคิดว่า ‘ลูกพี่ลูกน้อง’ คนนี้จะยืนกรานโกหก
เธอตั้งใจจะจับโป๊ะคำโกหกของอีกฝ่าย แล้วไล่ออกไป
พอได้ยินอีกฝ่ายพูดความจริง คิ้วของเธอก็ขมวดแน่น
“น่ารำคาญจริง ๆ เอ้า รีบดื่มน้ำร้อนนี่ซะ ถึงดื่มแล้วจะปวดหัวมาก แต่เดี๋ยวอาการก็ค่อย ๆ ดีขึ้น สักสองสามวันก็น่าจะหาย”
แก้วเป็นแก้วมัคมีหูจับ เด็กสาวผลักหลินชูแล้วเดินเข้าไปในห้อง วางแก้วน้ำไว้บนโต๊ะ