บนสะพานไม้
หญิงสาวคนหนึ่งใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวสุดเซ็กซี่ เดินมาพร้อมส้นสูง ร่างกายพลิ้วไหวราวกับสายลม
ใบหน้าเธอประดับรอยยิ้มหวานจนเกือบเกินจริง
ดวงตาจ้องมองเฉินเยี่ยราวกับจะติดอยู่กับเขา
ซูเปอร์สตาร์หญิงแถวหน้าของวงการบันเทิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ โดนเธอมองข้ามไปโดยสิ้นเชิง
“ทำไมหลายวันไม่มาหาฉันเล่นบ้างเลยล่ะ พี่เฉิน~”
เสียงเรียก “พี่เฉิน” ของหญิงสาวคนนั้นช่างหวิวหวาน ดังก้องไปมา หวานจนเกือบจะเลี่ยน
เฉินเยี่ยขนหัวลุก
ให้ตายเถอะ
คุณหนูคนนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
เด็กคนนี้ชื่อหลินเยียน เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเพื่อนไฮโซเจ้าของท่าเรือส่วนตัวของเขา
เป็นจอมป่วนตัวยงที่ไม่กลัวเรื่องวุ่นวายเลยสักนิด
ปกติเวลาเจอหน้าก็ชอบทำตัวเกเรใส่เขา
วันนี้กินยาอะไรผิดกันแน่ ถึงได้แกล้งทำเป็นแบดบอยแบบนี้?
เฉินเยี่ยเหลือบตามองไปด้านข้าง
ซ่งอวี้ฉีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เปลี่ยนออร่าไปคนละขั้ว
พี่สาวอดีตภรรยาที่เพิ่งจะพูดจาเล่นหัวกันอย่างสนุกสนาน ตอนนี้กลับเอาแขนกอดอก
ผมยาวสีไวน์ปลิวไสวตามสายลมทะเลอย่างเยือกเย็น
ดวงตาสวยโตหรี่ลงครึ่งหนึ่ง
สายตาเย็นชามองสำรวจหลินเยียนขึ้นลง
คอมเมนต์ในห้องสตรีมระเบิดทันที
“โอ้โห้ โอ้โห้! สนามรบ! นี่มันสนามรบจริง ๆ!”
“ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร? กลิ่นแบดบอยนี่ฉันได้กลิ่นข้ามจอเลย!”
“สายตาพี่สาวอดีตภรรยาสุดยอด! กำลังจะฆ่าคนแล้ว! ฉันขอยกให้การประกาศศักดิ์ศรีภรรยาหลวงครั้งนี้เต็มร้อย!”
“เฉินเยี่ยไอ้ผู้ชายสารเลว! ที่แท้เลิกวงไป 2 ปีก็มาหาปลาเลี้ยงใจอยู่ริมทะเลนี่เอง!”
เฉินเยี่ยเห็นท่าไม่ดีรีบออกโรงก่อน
“พี่ชายแกไปไหน?” เฉินเยี่ยถามหลินเยียนด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “เรือยอชต์พังลำนั้นของแกซ่อมเสร็จหรือยัง?”
หลินเยียนเอามือปิดปาก หัวเราะคิกคักจนตัวโยน
“เอ๊ะ! พี่ชายคุณนี่ก็ห่วงแต่พี่ชายฉันจริง ๆ นะ”
ดวงตากะลิ้มกะหลิ่วของเธอหมุนไปมา แล้วจงใจมองไปทางซ่งอวี้ฉี
หลินเยียนรู้จักซ่งอวี้ฉีเป็นอย่างดี
คู่พระนางที่ทั้งประเทศเสียดาย ยังติดแท็กคำค้น “ปัง” อยู่บนกระดานแท็กคำค้นตอนนี้เลย
เธอจะไม่รู้จักได้ยังไง
แต่เธอไม่ได้มีใจให้เฉินเยี่ยแม้แต่นิดเดียว
แค่อยากเอาคืนส่วนตัวล้วน ๆ