ตอนที่ 69 พี่เชาดวงซวยจนเจตจำนงแห่งวิถีแหลกสลาย ภรรยาฉันถูกรางวัลในครั้งเดียว!
มื้อนี้ นอกจากเฉินเฮ่อที่ใจกว้างกับลู่หันที่หิวจนตาลาย คนอื่น ๆ ต่างกินกันอย่างอัดอั้นถึงที่สุด
เป็ดตุ๋นแฮมจินหัวแสนอร่อย กลับกินแล้วรู้สึกเหมือนเป็นของขวัญมื้อสุดท้ายก่อนถูกประหาร
เฉินเยี่ยวางตะเกียบลง
เขาดึงทิชชูมาเช็ดปาก
เนื้อเป็ดนี่หอมจริง ๆ แต่พอมาคู่กับใบหน้าแก่ ๆ ของหวังเจิ้งอวี่ ก็เพิ่มรสชาติประหลาดเข้ามาอีกหลายส่วน
“เอาล่ะ” หวังเจิ้งอวี่เห็นทุกคนวางตะเกียบแล้ว ในที่สุดก็ยอมเดินออกมาจากมุมห้อง
เขาควักกระดาษแผ่นใหญ่สีแดงฉานออกมา โบกไปมาในมือ
เฉินเยี่ยหรี่ตามองให้ชัด ปรากฏว่าเป็นหวยขูด
“ทุกคนกินอิ่มกันแล้วใช่ไหม” หวังเจิ้งอวี่ไพล่มือไว้ข้างหลัง ยิ้มจนหน้าเต็มไปด้วยรอยย่น “งั้นเรามาเริ่มช่วงเกมกันเลย”
“เห็นไหมว่าในมือฉันถืออะไรอยู่”
“เห็น” เฉินเยี่ยเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ไขว่ห้าง
“หวยขูด ใบละยี่สิบ” เฉินเยี่ยเบะปาก “เฒ่าหวัง นี่คุณโกงเงินทุนกองถ่ายไปหมดแล้ว เลยจะให้พวกเราเจ็ดคนขูดหวยมาอุดรูรั่วให้คุณใช่ไหม”
ในศาลาระเบิดเสียงหัวเราะลั่นขึ้นทันที
เฉินเฮ่อขำจนตบขาตัวเอง “เย่จื่อฆ่าไม่เลี้ยงจริง ๆ!”
ใบหน้าแก่ ๆ ของหวังเจิ้งอวี่กระตุกสองที
ไอ้เด็กนี่ปากร้ายจริง ๆ
“อย่ามาพูดเรื่อยเปื่อย!” หวังเจิ้งอวี่กระแอมไอ ฝืนดึงจังหวะกลับมา “ฟังกติกาให้ดี”
“พวกคุณเจ็ดคน ให้ส่งสองคนขึ้นมา” หวังเจิ้งอวี่เคาะโต๊ะ “คนละหนึ่งใบ เลือกหวยขูดมาคนละใบ”
“ขอแค่ขูดแล้วถูกรางวัล พวกคุณก็ขึ้นรถคอสเตอร์ นั่งสบาย ๆ ไปยังจุดหมายต่อไปได้”
ในศาลาเงียบไปหนึ่งวินาที
เฉินเยี่ยเลิกคิ้ว
กติกานี้ฟังดูง่าย แต่ด้วยนิสัยของเฒ่าหวัง ข้างหลังต้องมีหลุมพรางใหญ่รออยู่แน่ ๆ
“เฒ่าหวัง” เฉินเยี่ยจ้องตาเขา “แล้วถ้าไม่ถูกล่ะ”
“ใช่ ๆ!” เติ้งเชาตึงเครียดขึ้นมาทันที “ถ้าไม่ถูกล่ะ”
หวังเจิ้งอวี่ได้ยินคำถามแล้วก็เผยรอยยิ้มต่ำช้า
“ถ้าไม่ถูกล่ะก็” น้ำเสียงหวังเจิ้งอวี่เบิกบานจนน่าอยากต่อย “ขอโทษด้วยนะ พวกคุณก็ต้องกลับรถ ไปที่ซุนยี่ แล้วออกเดินทางใหม่อีกครั้ง”
ในศาลาแม้แต่เสียงเคี้ยวก็หยุด
ทุกคนเบิกตาจ้องหวังเจิ้งอวี่