[ติ๊ง!]
เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาไร้อารมณ์ดังขึ้นในหัวเขาโดยไม่ทันตั้งตัว
[ระบบซูเปอร์สตาร์บันเทิงผูกพันสำเร็จ!]
ตุ้บ
บุหรี่ครึ่งมวนที่ยังไม่ได้จุดในปากของเฉินเยี่ยร่วงลงบนดาดฟ้าเรือ
เขายังคงนอนแผ่อยู่บนเก้าอี้ชายหาด
คิ้วค่อยๆ เลิกขึ้น
ของโกง?
ระบบ?
ในฐานะมนุษย์เงินเดือนผู้โชกโชนที่เคยอ่านนิยายออนไลน์มานับไม่ถ้วนบนโลกเดิม เฉินเยี่ยคุ้นเคยกับไอ้นี่มาก
รู้อยู่หรอก แต่ตอนนี้เขาหงุดหงิดมากจริงๆ
“แกเป็นบ้ารึไง?”
เฉินเยี่ยกลอกตาใส่อากาศ เบ็ดตกปลาทะเลในมือแทบโดนเขาบีบจนหัก
“ฉันข้ามมิติมาได้สี่ปีกว่าแล้ว!”
“เพลงในหัวฉันเอามาใช้จนเกือบหมดแล้ว เคยเป็นซุปตาร์ระดับแนวหน้ามาแล้ว แถมยังออกแถลงการณ์ถอนตัวเพราะไม่มีผลงานมาได้สองปีแล้ว!”
“แกเพิ่งมาบอกตอนนี้ว่าผูกพันสำเร็จ?”
ความรักที่มาช้ามันไร้ค่า ระบบไม่เข้าใจสัจธรรมข้อนี้รึไง?
ในนิยายออนไลน์ของคนอื่น ระบบมีให้เทพตั้งแต่เริ่มต้น พาเหินเวหาไปตลอด
แต่ระบบห่วยๆ นี่รอจนเขาเลเวลสูงสุดใกล้จะเทกระจาดแล้ว ถึงค่อยโผล่ออกมา?
เสียงกลไกเย็นชาดังขึ้นในหัวอีกครั้ง
[ตอบโฮสต์ เนื่องจากข้ามมิติทำให้การจราจรในจักรวาลปั่นป่วนอย่างหนัก ระบบนี้ติดอยู่กลางทางนิดหน่อย มาช้าถือเป็นเรื่องปกติ]
“นี่แกเล่นละครรถติดตอนเช้าในเมืองหลวงให้ฉันดูอยู่เหรอ?”
เฉินเยี่ยหัวเราะทั้งโกรธทั้งขำ น้ำเสียงเสียดสีถากถาง “แถมบอกว่าการจราจรปั่นป่วนอีก ทำไมไม่บอกว่ายางแตกกลางทางล่ะ”
[คำเตือน: กรุณาหยุดบ่น]
ระบบตัดบทเขาอย่างเย็นชา
[แจ้งเตือนจากเพื่อน ความสามารถด้านเสียงร้องอันสมบูรณ์แบบที่โฮสต์มีในโลกนี้ รวมถึงความสามารถในการจดจำความทรงจำจากชาติก่อนได้แม่นยำราวกับอ่านจากแฟลชไดรฟ์ ล้วนเป็นสวัสดิการที่ระบบนี้มอบให้ล่วงหน้า]
โอ้
เฉินเยี่ยเงียบลง
กินของเขาก็ต้องเกรงใจ รับของเขามาก็ต้องทำตาม
เมื่อก่อนเขายังสงสัยว่า ทำไมชาติที่แล้วเขาถึงเป็นแค่ระดับราชา KTV แต่พอมายังโลกนี้ เส้นเสียงกลับร้องได้ทั้งเสียงสูงและมีพลัง
แม้กระทั่งเพลงที่เคยฟังแค่ไม่กี่ครั้งในชาติที่แล้ว ตอนนี้เขายังจำรายละเอียดทุกจังหวะกลองในช่วงอินโทรได้อย่างแม่นยำ
ที่แท้
มันคือของโกงที่ระบบฝังไว้ให้ล่วงหน้า
“ได้ๆ นับว่าแกมีจิตสำนึก ให้อภัยเรื่องความเชื่องช้าของแกแล้วกัน”
เฉินเยี่ยเอนหลังลงบนเก้าอี้ชายหาด รองเท้าแตะเสียดสีกับปลายเท้า
“งั้นเล่ามาซิ คราวนี้แกโผล่มาแล้ว ทำอะไรได้บ้าง?”
“เสกปลาเก๋ามาให้ฉันได้มั้ย ตกปลามาทั้งเช้ายังไม่ได้อะไรเลย”
[เป้าหมายสูงสุดของระบบคือ ปั้นให้โฮสต์เป็นซูเปอร์สตาร์เบอร์หนึ่งของโลก และของทั้งจักรวาล!]
จู่ๆ ระดับเสียงของระบบก็ดังขึ้น เสียงอิเล็กทรอนิกส์ระเบิดในหัว ทำเอาหัวของเฉินเยี่ยมึนไปหมด
[ร้านค้าระบบเปิดตัวเต็มรูปแบบแล้ว!]
[มีเพลงระดับเทพจากโลก แผนการละครดัง และคลังภาพยนตร์ร้อยล้านที่ตรงกันให้เลือกมากมาย!]
[รวมถึงแต้มทักษะเฉพาะด้านครอบคลุมหลากหลายสาขา!]
[นอกจากช่วยให้บำเพ็ญเซียนเหินฟ้าข้ามหายนะไม่ได้แล้ว นอกนั้นมีทุกอย่างที่ต้องการ!]
เฉินเยี่ยเลิกคิ้ว
วาดวิมานในอากาศเก่งจริง
“ฟังดูเป็นสูตรสำเร็จที่คุ้นหูดีนี่”
เฉินเยี่ยลูบหนวดเคราที่ไม่ได้โกนมาหลายวัน
“แล้วไงต่อ? วิธีแลกเปลี่ยน?”
“ต้องเติมเงินหรือขายวิญญาณ?”
[ร้านค้าระบบใช้กลไกแลกเปลี่ยนสกุลเงินหลักเป็น ‘ค่าความนิยม’]
ระบบดีดข้อความยาวเหยียดเกี่ยวกับกฎออกมา
[ความโด่งดังในโลกนี้ ความผูกพันของแฟนคลับ และกระแสความสนใจของโฮสต์ ล้วนเปลี่ยนเป็นค่าความนิยมได้]
[ยิ่งค่าความนิยมสูง ยิ่งแลกของระดับสูงได้]
ฟังถึงตรงนี้ เฉินเยี่ยหัวเราะ
ของอย่างอื่นเขาไม่มีหรอก
แต่ค่าความนิยมน่ะ?
เขาเฉินเยี่ยเป็นจ้าวแห่งความหล่อของวงการบันเทิงโดยแท้
ถึงจะถอนตัวมาสองปี แต่เมื่อกี้ยังติดเทรนด์ห้าอันดับรวดไม่ใช่รึไง?
ตอนนี้ชาวเน็ตทั้งแผ่นดินกำลังร่ำไห้กับ “สุนทรียะ BE ขั้นสุด” ระหว่างเขากับซ่งอวี้ฉี
ความฮอตนี้ ความเป็นกระแส
เปลี่ยนเป็นค่าความนิยมคงล้นทะลักแน่?
“เร็วเข้า ให้ดูทรัพย์สมบัติมหาศาลของข้าหน่อย”
เฉินเยี่ยถูมือ เรียกหน้าต่างค่าสถานะส่วนตัวขึ้น
ม่านแสงสีน้ำเงินกึ่งโปร่งใสเปี่ยมด้วยเทคโนโลยีค่อยๆ กางออกต่อหน้าเขา
[ชื่อ: เฉินเยี่ย]
[อายุ: 26 ปี]
[ส่วนสูง: 186]
[ความหล่อ: 99]
[สมรรถภาพ: 75 หมายเหตุ: ผู้ชายปกติ 100]
[อาชีพปัจจุบัน: ว่างงาน/นักตกปลาที่ไม่ได้ปลา]
[ค่าความนิยมปัจจุบัน: 0]
รอยยิ้มบนใบหน้าเฉินเยี่ยหายไปทันที
เขามองม่านแสง
นิ่งงันไปสองวินาที
“ศูนย์?!”
“แกบอกฉันว่าศูนย์เนี่ยนะ!”
เฉินเยี่ยดีดตัวลุกจากเก้าอี้ชายหาด
รองเท้าแตะข้างขวาปลิวลงทะเลไปอย่างแม่นยำ
“ในเวยปั๋วข้ามีแฟนจริงเป็นสิบล้าน!”
“เมื่อกี้ข้ายึดเทรนด์อันดับหนึ่งถึงห้า ทำเซิร์ฟเวอร์โต่วอินแทบไหม้!”
“แกกลับคำนวณค่าความนิยมให้ข้าเป็นศูนย์?!”
ระดับซูเปอร์สตาร์วงการบันเทิงอย่างเขาเฉินเยี่ย หน้าต่างบานนี้กลับทำให้เขาหัวล้านตั้งแต่แรก!
[ขอให้โฮสต์ควบคุมอารมณ์ให้คงที่]
ระบบตอบกลับอย่างไร้อารมณ์
[ระบบเพิ่งผูกพันสำเร็จ]
[การคำนวณค่าความนิยมเริ่มนับจากวินาทีที่ผูกพันสำเร็จอย่างเคร่งครัด]
[ข้อมูลและกระแสทั้งหมดก่อนหน้านี้ ไม่นับรวม]
เฉินเยี่ยกุมหัวใจที่เต้นรัว
นี่ไม่ได้คิดจะเป็นคนเลยจริงๆ
ไม่นับ?
เขาทำงานหนักมาสองปีก่อน ตากแดดตากลมในกองถ่าย ถึงกับขอบตาดำในห้องอัดเสียง
ทั้งหมดมันคือแรงงานฟรี?
ทำประโยชน์ให้เซิร์ฟเวอร์ทดสอบหมดเลยงั้นสิ!
“ไม่ไหวแล้ว ทำลายเถอะ ปลดผูกพัน เดี๋ยวนี้เลย”
เฉินเยี่ยกลับไปนอนแผ่บนเก้าอี้ชายหาด หลับตาลง แล้วใช้ชีวิตแบบปล่อยวางถาวร
[โปรแกรมปลดผูกพันยังไม่ถูกพัฒนา ขอให้โฮสต์เผชิญชีวิตในแง่บวก]
[เนื่องจากระบบมาช้าจึงมอบของขวัญแพ็กเก็จเริ่มต้น ให้โฮสต์รับของ]
“งี้ค่อยเข้าท่า เร็วหน่อย”
เฉินเยี่ยเบ้ปาก
[ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ: คลังเพลงโลก เลือกเอง x6!]
[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ: การ์ดสร้างหุ่นในฝันระดับเทพ x1!]
[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ: พรสวรรค์ด้านภาษาทั่วโลก! (รวมถึงภาษาถิ่นและสแลงต่างๆ ทั่วโลก สามารถสื่อสารได้ทันที ง่ายและเป็นธรรมชาติเหมือนภาษาแม่ของคุณ!)]
[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ: ทักษะการทำดนตรีระดับเทพ!]
แสงสีทองเปล่งประกายบนม่านแสง
ของหลายอย่างร่วงลงสู่พื้นที่เก็บของของระบบอย่างมั่นคง
เฉินเยี่ยลืมตามองกวาดๆ ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก
“ขอบอกนะไอ้ระบบ แกขี้เหนียวไปหน่อยมั้ย?”
“หกเพลง? คิดว่าให้ทานขอทานหรือไง”
“แล้วนี่การ์ดหุ่นในฝัน แกกำลังดูถูกยีนเด่นๆ ของข้าอยู่รึไง?”
“ส่วนพรสวรรค์ด้านภาษา ยังไง จะส่งข้าไปเป็นล่ามให้พวกฝรั่งที่สหประชาชาติ?”
ระบบกรองคำบ่นของเขาทิ้งโดยอัตโนมัติ แล้วเด้งม่านแสงใหม่ออกมา
[ตรวจพบว่าโฮสต์มีกระแสตอบรับในโลกออนไลน์ดีมาก อยู่ในช่วงเวลาทองของกระแส ‘เสียดาย’ อย่างยิ่ง]
[ในฐานะซูเปอร์สตาร์ระดับโลกในอนาคตที่มีเป้าหมายคือหมู่ดาว จะไม่มีตัวตนและความโด่งดังที่มั่นคงเป็นของตัวเองได้อย่างไร?]
[ภารกิจ: ให้โฮสต์หาทางรักษาตัวตนปัจจุบัน และประกาศกลับคืนวงการต่อสาธารณะอย่างเป็นทางการ!]
[ภารกิจเพิ่มเติม: ให้โฮสต์เข้าร่วมรายการวาไรตี้ที่มียอดผู้ชมสูงมาก และกลับมาอย่างยิ่งใหญ่!]
[รางวัลภารกิจ: เมื่อทำสำเร็จทั้งสองข้อ จะได้รับของขวัญแพ็กเก็จลึกลับสุดพิเศษ!]