"เฒ่าหวัง แกดึงเน็ตอีกแล้วเหรอวะ?!"
"อู๋ฮาเปลี่ยนแนวเป็นหนังสืบสวนแล้วใช่ไหม! รายการฉันใหญ่ขนาดนั้นหายไปไหน!"
"กล้าตัดสัญญาณ ก็กล้าเปิดประตูสิ! เฉินเยี่ยทำเรื่องวุ่นอีกแล้วใช่ไหม!"
"คืนเงิน! ไม่งั้นแจ้งความให้ช่องน้ำเงินเจ๊ง!"
หวังเจิ้งอวี่ไม่แยแสคำด่ารอบโลกออนไลน์แม้แต่น้อย เขาจ้องตัวเลขผู้ชมออนไลน์ที่ยังพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งบนหน้าจอหลังบ้าน ดวงตาเป็นประกาย
คลิปที่ปล่อยออกไปคืนนี้ พรุ่งนี้แท็กคำค้นอันดับต้น ๆ ของเวยปั๋วต้องเปลี่ยนชื่อเป็น "อู๋ฮา" ไปทั้งหน้า
รถคอสเตอร์ค่อย ๆ จอดนิ่งท่ามกลางความกระเทื่อม
หวังเจิ้งอวี่ถือโทรโข่ง กระแอมหนึ่งที
"เรียนแขกรับเชิญทุกท่าน! เพื่อเพิ่มความเร้าใจให้รายการ เราจะสอดแทรกเกมวัดใจที่ชื่อว่าคนตาบอดคลำช้างเข้าไป!"
ในรถเงียบกริบ
เติ้งเชาและเฉินเฮ่อสบตากัน คนตาบอดคลำช้าง ข้ออ้างงี่เง่ายุคปู่ย่าตายายแบบนี้ยังกล้ายกมาใช้อีก
หวังเจิ้งอวี่ให้ทีมงานแจกผ้าปิดตาสีดำสนิทให้ทุกคนทันที
"ทุกคนใส่ให้หมด! ใครแอบดูหักค่ากองครึ่งเดือน!"
ซ่งอวี้ฉีนั่งอยู่แถวหลังสุด
เธอหยิบผ้าปิดตาครอบหน้าทันที รัดสายให้แน่นสุดแรง
เฉินเยี่ยไอ้บ้า เฉินเยี่ยไอ้สารเลว
ไม่ตอบข้อความมาทั้งวัน แล้วรายการห่วย ๆ นี้จะเล่นอะไรกันอีก
ท่าทางเหมือนจะประกาศว่า วันนี้ต่อให้ตาบอดก็ไม่ยอมถ่ายทำต่อ
เติ้งเชาที่นั่งแถวหน้าเอาผ้าปิดตาพาดไว้บนหน้าผาก
เฉินเฮ่อดึงลงมาค้างไว้ใต้คาง ดูเหมือนคางสองชั้นสีดำ
ลู่หันเอาผ้าปิดตาวางไว้บนดั้งจมูก เหลือช่องว่างไว้โตนึง
เถาเจ้อ หวงป๋อ และหวังเหมี่ยน ก็แค่เอาหน้าตาไปวาง ๆ ไว้บนหัวเท่านั้น
หวังเจิ้งอวี่หันกลับไป เช็คให้แน่ใจว่าซ่งอวี้ฉีถูกปิดตาแล้ว
เขารีบส่งสัญญาณมือให้ทุกคน เริ่มจากทำท่าถูกเฉือนคอ แล้วชี้ไปที่ประตูรถ