เกิดใหม่ในรายการ Five Ha: ชาวเน็ตแห่เชียร์ให้กลับไปคบแฟนเก่า!

บทที่ 3 แผนการของสามสหาย

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

บทที่ 3 แผนการของสามสหาย

เฉินเยี่ยมองตัวอักษรสีแดงที่กระพริบอยู่บนม่านแสง มุมปากกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่

ให้ตายสิ มาสร้างตัวตนอะไรกัน

เขาเป็นคนแบบนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ จะมาสร้างตัวตนอะไรอีก เขาเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว

แต่ข้อกำหนดที่สองนี่สิ ไปออกรายการวาไรตี้?

ถ้าต้องหาแต้มค่าความนิยมนั่นมาจริง ๆ เพื่อเอาไปเติมร้านค้าระบบที่กลวงโบ๋

การไปออกรายการวาไรตี้ก็เป็นตัวเลือกที่คุ้มค่าที่สุดแล้วจริง ๆ

เขาเป็นคนตามใจตัวเองมานาน ถ่ายละครรอบถ่ายยาวแถมยังต้องโดนผู้กำกับด่าเหมือนเป็นหลานชายอีก เหนื่อยจะตาย

ถ้าหาได้ซักรายการวาไรตี้ชิว ๆ หรือรายการท่องเที่ยวที่ไม่ต้องใช้สมอง ไปเกาะกินไปพลาง ๆ เก็บแต้มค่าความนิยมไปด้วย นั่นแหละฟินสุด ๆ

แล้วก็ของขวัญเซอร์ไพรส์ใหญ่ลึกลับนั่น ก็เร้าความอยากเอาชนะของเขาขึ้นมาจริง ๆ

“ช่างมัน ๆ ใครใช้ให้ฉันเกิดมาหล่อเลิศเลอเกินห้ามใจได้ล่ะ”

เฉินเยี่ยถอนหายใจ

เขาคว้าคันเบ็ดตกปลาทะเลที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมา

ไม่แม้แต่จะมองถังเปล่า หันหลังเดินเข้าไปในห้องควบคุมของเรือยอชท์ทันที

เลิกตกแล้ว

ไปหาป่าฟาร์มพัฒนาตัวละครดีกว่า

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ภายในห้องพักหรูระฟ้าชั้นบนสุดของโรงแรมแห่งหนึ่งที่ภูเขาจีซาน

เฉินเยี่ยอาบน้ำเสร็จแล้ว พันผ้าขนหนูยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว

ระหว่างทางกลับ เขาได้กดใช้ “การ์ดสร้างหุ่นในฝันระดับเทพ” นั้นไปอย่างง่าย ๆ

ณ เวลานี้ ผู้ชายในกระจกเกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกตะลึง

หน้าท้องที่เคยหย่อนยานเล็กน้อยเพราะเก็บตัวอยู่บ้านสองปี ตอนนี้กลายเป็นซิกแพคแปดชิ้นที่ชัดเจนและแข็งแรงราวกับกระดานซักผ้า

เส้นวีเชพสองข้างทอดตามหน้าท้องแน่น ๆ หายไปที่ขอบผ้าขนหนู

ไหล่กว้างเอวสอบ สัดส่วนสามเหลี่ยมหัวกลับสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

เฉินเยี่ยผิวปากใส่กระจกเสียงดังแจ๋ว

“บาปกรรมจริง”

“เดินออกไปแบบนี้ สาวบริสุทธิ์อีกกี่คนจะต้องนอนไม่หลับกัน”

หลงตัวเองเสร็จแล้ว เฉินเยี่ยสวมเสื้อยืดสีดำตัวหลวม ๆ เดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานในห้องพัก

ในเมื่อตัดสินใจจะคัมแบ็กแล้ว ก็ต้องเล่นใหญ่ซักหน่อย

เขาเปิดคลังไอเทมของระบบ

มองดู “คลังเพลงฮิตระดับโลก เลือกได้เอง” หกเพลงที่วางอยู่เงียบ ๆ

ในเมื่อทั้งโลกออนไลน์กำลังร้องไห้คร่ำครวญให้กับ “เพลงรักเศร้า ๆ” และ “ความเสียดาย” ของเขาอย่างบ้าคลั่ง แล้วเขาจะพลาดโอกาสเติมเชื้อไฟให้หนักขึ้นอีกหน่อยได้ยังไง?

งั้นก็ปล่อยอัลบั้มดิจิทัล EP ออกมาเลยแล้วกัน

ใช้หกเพลงนี้เป็นกระสุน เก็บเกี่ยวแต้มค่าความนิยมระลอกแรกในช่วงเปิดเกมมาไว้ในมือก่อน

วางแผนเสร็จ เฉินเยี่ยเป็นคนฉับไวทำทันที

วันต่อ ๆ มา เขาหายตัวไปราวกับระเหยไปในอากาศ

แม้แต่คำเชิญวิดีโอคอลกลุ่มของสามตัวป่วนวงการบันเทิงก็กดปฏิเสธทั้งหมด

เขาไปหาห้องอัดเสียงส่วนตัวที่อุปกรณ์ดีสุดในตัวเมืองภูเขาจีซาน ทุ่มเงินก้อนโตจองเหมาหนึ่งสัปดาห์

ด้วยการผลิตดนตรีระดับเทพของระบบ เสริมสกิลให้เพียบ

ตอนนี้เฉินเยี่ยก็เหมือนเป็นสายพานผลิตดนตรีเดินได้เป็นมนุษย์เลยทีเดียว

เลือกเพลงที่เหมาะสม

เรียบเรียงดนตรีเอง บันทึกเสียงเครื่องดนตรีเอง เข้าห้องอัดเสียงเอง

สุดท้ายจัดการมิกซ์และมาสเตอร์ด้วยตัวเอง

เขาทำงานที่ต้องใช้ทีมงานผลิตเพลงระดับท็อปคนเดียวสำเร็จ

รวดเร็วและคุณภาพสูงขนาดนั้น

จนเจ้าของห้องอัดที่มาส่งอาหารให้ทุกวันมองเขาด้วยสายตาเหมือนมองพวกโรคจิต

กระแสในโลกออนไลน์ยังคงคุกรุ่นไม่หยุด ที่น่าตกใจคือ ซ่งอวี้ฉีไม่ได้ออกมาตอบโต้อะไรเลย ราวกับมันไม่ส่งผลกระทบใด ๆ กับเธอ

แถมเธอยังพลาดท่ากดไลค์วิดีโอของพวกช่องข่าวซุบซิบอีก

นั่นยิ่งทำให้ชาวเน็ตที่ตามกินข่าวคลั่งกันไปอีก

ในขณะที่เฉินเยี่ยทำงานอย่างบ้าคลั่งอยู่ในห้องอัด

ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตรที่นครแห่งมนตรา

ในร้านกาแฟส่วนตัวริมแม่น้ำที่มองเห็นวิว

สามตัวป่วนวงการบันเทิงกำลังแอบ ๆ ซ่อน ๆ หลบอยู่ในมุมที่เงียบที่สุด

ทั้งสามคนสวมหมวกแก๊ปและหน้ากากอนามัยสีดำ ถ้าใครไม่รู้คงนึกว่าเป็นแก๊งอาชญากรรมไหนมาก่อเหตุ

เฉินเฮ่อดูดอเมริกาโน่เย็นเข้าไปเฮือกใหญ่ หน้าใหญ่ยื่นเข้าไปกลางโต๊ะ

“เฮ้ย พวกแก จัดการเรียบร้อยกันยัง?”

ลู่หันลดเสียงต่ำลง นิ้วเคาะบนโต๊ะเป็นจังหวะ

“ฉันกับเฉาก๊กจัดตารางงานให้โล่งเรียบร้อยแล้ว”

“รายการวาไรตี้ใหม่นี้ พวกเราสามคนเป็นตัวตั้งตัวตีหลักเลยนะ”

“ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว ปัญหาเดียวคือ จะงัดไอ้ปลาเค็มขี้เกียจอย่างเสี่ยวเยี่ยให้ลุกขึ้นจากน้ำยังไงดี?”

เติ้งเชาดันแว่นกันแดดที่สวมอยู่บนดั้งจมูก หัวเราะออกมา

“ไปดื้อ ๆ คงไม่ได้ผลหรอก”

“นิสัยไอ้เสี่ยวเยี่ยนั่น พวกแกยังไม่รู้จักอีกเหรอ?”

“เหมือนลาดื้อ จูงก็ไม่เดิน ตีก็ถอยหลัง ยิ่งขอให้ทำ ยิ่งนอนเป็นผัก”

เฉินเฮ่อตบต้นขาตัวเองด้วยความร้อนใจ

“แต่ความฮอตของเจ้าหมอนี่ช่วงนี้นี่โคตรสยองเลยนะ!”

“พวกนายไม่ดูโต่วอินกันเหรอ? คลิปตัดต่อของเขาแบบส่งเดชยังมียอดไลค์ทะลุล้าน”

“รายการ ‘อู๋ฮา’ ฤดูกาลแรกของพวกเราเนี่ย จุดขายหลักก็คือการเดินทางบนท้องถนน”

“ถ้าล่อไอ้เสี่ยวเยี่ยมาเข้ารายการได้ เรตติ้งคงพุ่งทะลุทะลวงจนกางเกงในของคู่แข่งหลุดแน่!”

ทั้งสามมองหน้ากัน

อ่านแววตาอีกฝ่ายได้ถึงความเข้าใจลึกซึ้งแบบเดียวกันที่เรียกว่า ‘สหายตัวแสบ’

หึ่งหึ่งหึ่ง!

บนโต๊ะ จู่ ๆ มือถือของเติ้งเชาก็สั่น

สายเรียกเข้า: หวังเจิ้งอวี่

เติ้งเชาตื่นตัวขึ้นทันที รีบรับโทรศัพท์แล้วกดลำโพง

“ฮัลโหล เฉาก๊ก กลางคืนว่างหรือยัง?”

ปลายสายเป็นเสียงของหวังเจิ้งอวี่ที่ฟังดูเหนื่อยล้าเล็กน้อยแต่ก็แฝงไปด้วยความตื่นเต้นอย่างมาก

“ผมจองเรือหรูไว้ลำนึงที่นี่ ที่แม่น้ำหวงผู่เลยนะ”

“คืนนี้พวกเรากินไปคุยไป เอาข้อสรุปรายละเอียดสุดท้ายของ ‘อู๋ฮา’ กันเลย”

“ว่าง ๆ ๆ!”

เติ้งเชารับคำทันที พลางใช้ศอกกระแทกเฉินเฮ่อข้าง ๆ อย่างบ้าคลั่ง

เฉินเฮ่อเข้าใจเจตนา รีบตะโกนด้วยเสียงแหบแก้วที่ทรงพลังเป็นเอกลักษณ์ทันที

“อ้าวหวัง!”

“คือว่า เสี่ยวเยี่ยน่ะช่วงนี้ฮอตมากเลยนะรู้ป่ะ?”

“เรามาคุยกันหน่อยสิ ว่าจะหาวิธีดึงเขามาร่วมทีมยังไงดี?”

ปลายสายเงียบไปสองวิอย่างน่าประหลาด

จากนั้น เสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์แบบฉบับของหวังเจิ้งอวี่ก็ดังขึ้น

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”

“บังเอิญจังเลยนะเนี่ย ผมก็กำลังคิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน!”

“ไอ้เฉินเยี่ยนี่สัญชาตญาณด้านวาไรตี้แรงฉิบหาย ก่อนหน้านี้ตอนออกรันนิ่งแมนก็มันแหละที่เล่นได้ปั่นสุด แล้วตอนนี้ก็มีคุณสมบัติเป็นระเบิดนิวเคลียร์ด้านกระแสติดตัวอีก”

หวังเจิ้งอวี่หยุดไปครู่ น้ำเสียงแน่วแน่ขึ้นมาก

“ถ้าพวกคุณสามคนมีความสามารถล่อให้เขาออกจากเกาะหลบภัยนั่นได้ ค่าตัวผมจะให้สูงสุดเท่าที่เป็นไปได้เลย!”

“จัดไป! ขอแค่คุณพูดแบบนี้ก็พอ!”

ลู่หันดีดนิ้วมือด้วยความตื่นเต้น

“งั้นคืนนี้ไปเจอกันบนเรือ ลงรายละเอียดแผนล่ากันยาว ๆ ไม่เจอไม่เลิกนะ!”

ราตรีกาลเข้าปกคลุม ไฟยามค่ำคืนเริ่มสว่าง

แสงนีออนระยิบระยับของนครแห่งมนตราสะท้อนอยู่บนผิวน้ำระยิบระยับของแม่น้ำหวงผู่

เรือสำราญหรูลำหนึ่งเทียบท่าอยู่เงียบ ๆ

เติ้งเชา เฉินเฮ่อ และลู่หัน พันเสื้อกันลมแน่น

เดินย่องขึ้น ‘เรือกับดัก’ ของหวังเจิ้งอวี่อย่างเงียบ ๆ เหมือนกำลังลักลอบทำอะไรซักอย่าง

แต่หารู้ไม่ว่า พวกเขาก็ถูกหวังเจิ้งอวี่หลอกเข้าให้เหมือนกัน

ในเวลาเดียวกัน

ที่ห้องอัดเสียงที่ภูเขาจีซานซึ่งห่างไกลออกไป เฉินเยี่ยกำลังสวมหูฟังมอนิเตอร์อย่างตั้งใจ กำลังปรับแต่งรายละเอียดการมิกซ์ของสองเพลงสุดท้าย

“ฮัดชิ่ว!”

เฉินเยี่ยจามออกมาเสียงดังลั่นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

เขาขยี้จมูกที่เริ่มคัน

ถอดหูฟัง มองไปรอบ ๆ

“แปลกจัง ห้องอัดนี่เปิดแอร์เย็นเกินไปหรือเปล่าวะ?”

เขาไม่รู้เลยแม้แต่น้อย ว่ากำลังถูกเล็งโดยจอมวางแผนมือฉมังแห่งวงการบันเทิงทั้งสี่คนเข้าให้แล้ว

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com